ขาไม่ได้เอาชีวิตของออเดรย์ นอร์ตันมาจริงจังเลย
เขาเชื่อมั่นในงานเล่นแร่แปรธาตุของเขามากขนาดนั้นเลยเหรอ?
ทุกคนรู้สึกว่ามันน่าเหลือเชื่อมาก
อันที่จริง ออเดรย์ นอร์ตันเองก็ตกใจ แต่แม่มดก็ตอบสนองอย่างรวดเร็ว แสงประหลาดวาบขึ้นในดวงตาของเธอ จากนั้นเธอก็ยกมือเรียวเล็กขึ้นอย่างใจเย็น
เศษผงจำนวนนับไม่ถ้วนร่วงหล่นลงมา – นี่เป็นผลจากพระเครื่องที่หมดพลัง
เธอใช้ปลายนิ้วบีบกระสุนตรงหน้าเธอและแสดงให้ฝูงชนเห็น
ในขณะนี้ทุกคนดูเหมือนจะตื่นจากความฝันและอุทานออกมาพร้อมกัน
สุดยอดมาก!
การทดสอบที่ตรงไปตรงมาและดุเดือดเช่นนี้เป็นอันตราย แต่ผลลัพธ์นั้นโดดเด่นจริงๆ จนผู้คนพูดไม่ออก
โรแนนเก็บปืนลูกโม่ของเขาลง หยิบเครื่องรางจากโต๊ะกาแฟขึ้นมา แล้วยื่นให้ออเดรย์ นอร์ตัน “คุณออเดรย์ ขอบคุณสำหรับความช่วยเหลือนะคะ โปรดรับของขวัญเล็กๆ น้อยๆ นี้ด้วยนะคะ”
มีทั้งความกตัญญูและการขอโทษ
ในความเป็นจริง แม้ว่าเครื่องรางจะไม่เปิดใช้งานโดยอัตโนมัติ แต่เขาก็สามารถควบคุมกระสุนที่ยิงออกไปเพื่อให้แน่ใจว่าจะไม่ทำอันตรายต่ออีกฝ่ายได้
ปืนลูกโม่ที่โรแนนเพิ่งใช้คือ “เรนเจอร์” และกระสุนก็เป็นกระสุนธรรมดาทั่วไป ไม่มีพลังพิเศษอะไร
มิฉะนั้นการพึ่งพาเครื่องรางนี้เพียงอย่างเดียวคงไม่เพียงพอที่จะหยุดมันได้!
ออเดรย์ นอร์ตันจ้องมองเขาอย่างลึกซึ้งและรับเครื่องรางด้วยความเอื้อเฟื้อ: “ขอบคุณค่ะ”
เธอสมควรได้รับมัน
ในขณะนี้ ใบหน้าของเจฟเฟอร์สัน คิง
