ีถึงความชั่วร้ายที่ซ่อนเร้นอยู่ในโลกนี้
“จันนิส คุณกับเสี่ยวเฮยไปเล่นในห้องได้ไหม”
โรนันพูดขึ้นอย่างกะทันหันว่า “ฉันมีเรื่องจะพูดกับแม่ของคุณ”
“อืม”
จานิสพยักหน้าอย่างเชื่อฟัง จากนั้นพาเสี่ยวเฮยไปที่ห้องนอนเพียงห้องเดียว
เธอยังฉลาดพอที่จะปิดประตูด้วย
โดโลเรสเช็ดน้ำตาจากดวงตาของเธอและกล่าวขอโทษกับโรนันว่า “คุณโรนัน ฉันขอโทษจริงๆ”
“ไม่มีอะไรต้องอายหรอก”
โรนันส่ายหัวและพูดว่า “คุณโดโลเรส ฉันมีข้อเสนอแนะ คุณคิดว่ามันเป็นไปได้ไหม?”
โรนันเสนอว่าเขาจะจ่ายค่าเช่าอพาร์ทเมนท์ในอนาคต
ในทางกลับกัน โดโลเรสต้องเตรียมอาหารเช้าและอาหารเย็นให้เขา รวมถึงทำความสะอาดห้องของโรนันและซักผ้าด้วย
มันเหมือนกับการปล่อยให้โดโลเรสจัดการงานบ้านทั้งหมด
ค่าเช่านี้ไม่ได้มีความหมายอะไรกับโรแนนเลย มันไม่เพียงแต่ช่วยโดโลเรสแก้ปัญหาได้เท่านั้น แต่ยังทำให้ชีวิตเขาสะดวกสบายขึ้นอีกด้วย เรียกได้ว่ายิงปืนนัดเดียวได้นกสองตัวเลยก็ว่าได้
จริงๆ แล้วเขามีความคิดนี้มานานแล้ว แต่เขาไม่กล้าที่จะพูดมันออกมาอย่างหุนหันพลันแล่นมาก่อน
ตอนนี้เป็นเวลาที่เหมาะสมแล้ว
“แบบนี้คุณก็ไม่ต้องทำงานหนักมาก แค่ทำงานประจำก็พอแล้ว”
ในที่สุดโรนันก็พูดว่า “คุณกลับมาเร็วเพื่อไปกับเจนิสตอนเย็นได้”
หลังจากฟังคำแนะนำของโรนัน โดโลเรสก็เปิดปากและอยากจะพูดบางอย่าง แต่มีน้ำตาใสๆ ไหลออกมาจากดวงตาของเธอ
“รู้สึกเสียใจ”
เธอรีบเช็ดน้ำตาด้วยหลังมือแล้วยิ้มอย่างมีคว
