เมื่ออัดฉีดลมปราณแท้สายหนึ่งเข้าไปในยันต์ไม้ กู้หย่วนก็สัมผัสได้เลือนรางว่ายันต์ไม้ชิ้นนี้ได้เชื่อมต่อกับยันต์ไม้อีกชิ้นหนึ่งแล้ว
“เจ้ามีธุระอะไรกับข้าหรือ?”
กู้หย่วนกำลังจะเอ่ยปาก ก็ได้ยินเสียงหวานละมุนดังมาจากด้านหลัง
เขาหันขวับไปมอง ถึงได้รู้ว่าด้านหลังของเขามีเงาร่างที่งดงามหยดย้อยและสง่างามเหนือใครปรากฏขึ้นตั้งแต่เมื่อไหร่ก็ไม่รู้
นางก็คือ เทพธิดาดอกท้อ ฉินหงซิ่วนั่นเอง!
“คารวะเทพธิดาฉิน!”
กู้หย่วนค่อนข้างแปลกใจที่อีกฝ่ายมาปรากฏตัวรวดเร็วปานนี้ เขาค้อมกายประสานมือทำความเคารพ ก่อนจะเอ่ยด้วยความเกรงใจว่า
“ไม่ปิดบังเทพธิดา ข้าใกล้จะทะลวงเข้าสู่ขอบเขตเทียนเหรินแล้ว บังเอิญว่ามีพลังเทวะวิชาหนึ่งที่จำเป็นต้องใช้ของวิเศษอย่างวิญญาณไท่อินในการฝึกฝน ข้าบังเอิญได้ยินมาว่าท่านอาจจะมีวิญญาณไท่อินอยู่ในมือ ดังนั้น…”
เทพธิดาดอกท้อผู้นี้มักจะพูดคุยด้วยง่ายเสมอ การพูดจาและกระทำสิ่งใดล้วนตรงไปตรงมา กู้หย่วนจึงไม่ได้อ้อมค้อม มีอะไรก็พูดไปตามตรง
“วิญญาณไท่อินน่ะ ข้ามีอยู่หลายชิ้นจริงๆ แต่เจ้าก็น่าจะรู้ถึงความล้ำค่าของมันดี แล้วเจ้าจะเอาอะไรมาแลกเปลี่ยนล่ะ?”
