งนี้ไว้แล้วจริงๆ เหรอ”
หวางเฉินขี้เกียจเกินกว่าจะตอบและส่ายมือราวกับจะไล่แมลงวันออกไป
“ดี!”
หวางปังต้าลุกขึ้นทันทีและพูดว่า “หวางเฉิน รอดูกันต่อไป!”
ท่าทีของหวางเฉินนั้นชัดเจนอยู่แล้ว เขารู้ว่าการโน้มน้าวต่อไปมีแต่จะนำมาซึ่งความอับอายขายหน้า ความโกรธในหัวใจของเขาปะทุขึ้นราวกับภูเขาไฟ ความคิดร้ายกาจมากมายแล่นผ่านเข้ามาในหัว
ก่อนที่จะมาที่นี่ ผู้จัดการของ Wanhai Group ไม่เคยคิดเลยว่าเขาจะต้องอับอายเป็นการตอบแทนจากการลดจุดยืนของเขาลง
เกียรติยศและความเสื่อมเสียส่วนตัวของเขาไม่มีความสำคัญ แต่ชื่อเสียงของ Wanhai Group ไม่ควรถูกเหยียบย่ำ!
ทันทีที่เขาหันหลังกลับและจากไป Wan Bangda ได้ตัดสินประหารชีวิต Wang Chen ไว้ในใจแล้ว
หวังเฉินเฝ้าดูว่านบางดาจากไป
เขาสัมผัสได้ถึงความเคียดแค้นและเจตนาฆ่าของอีกฝ่ายได้อย่างชัดเจน และยังตระหนักดีถึงปัญหาที่จะเกิดขึ้นหากไปทำให้กลุ่ม Wanhai ขุ่นเคืองอีกด้วย
แต่แล้วไงล่ะ?
หวางเฉินไม่มีความรู้สึกดีๆ ต่อ Wanhai Group และถึงขั้นไม่ชอบมันอย่างมากด้วยซ้ำ
เป็นเรื่องปกติที่ทุนจะแสวงหาผลกำไร แต่ก็ต้องมีความชัดเจนและมีจิตสำนึกพื้นฐานด้วย ความโลภของ Wanhai Group ไม่มีขีดจำกัดใดๆ เลย
พวกเขาคิดอย่างชัดเจนว่าไม่มีทางเป็นไปได้ที่จะช่วยดาวเทมปัสและไม่มีใครจะรอดชีวิต ดังนั้นพวกเขาจึงเข้าไปยุ่งเกี่ยวกับคลังแสงอย่างไม่ซื่อสัตย์และผลักผู้รอดชีวิตจำนวนนับไม่ถ้วนลงสู่เหว
อย่างไรก
