“เขามีหลานชายอยู่คนหนึ่ง มีพรสวรรค์รากกระดูกระดับสูงผิวทองแดงกระดูกเหล็ก รากฐานก็ถือว่าไม่เลว แต่ติดตรงที่ไม่มีเส้นสาย เขาเลยอยากจะขอความกรุณาจากท่าน ช่วยฝากฝังให้หลานชายเขาได้มีที่ทางที่ดีๆ หน่อย”
“เขาอยากเข้าสำนักยอดเขาโอสถงั้นรึ?”
กู้หย่วนเข้าใจความหมายของอีกฝ่ายทันที เขาขมวดคิ้วเล็กน้อย แต่ไม่นานก็คลายออก
แม้ว่าตอนนี้เขาจะเป็นเพียงศิษย์สายในของสำนักยอดเขาโอสถ แต่ด้วยฐานะและพรสวรรค์กายาวิญญาณคู่ของเขา ในสายตาคนนอก จะบอกว่าเขามีอนาคตที่สดใสรออยู่ก็คงไม่เกินจริงนัก
ประกอบกับนักพรตเฮ่อหลิงก็โปรดปรานเขามาก ขอเพียงแค่ทำตามกฎเกณฑ์ การจะเพิ่มโควตาศิษย์เข้าไปสักคนก็ไม่ใช่เรื่องยากอะไร
เมื่อเห็นกู้หย่วนขมวดคิ้ว เปาต้าถงก็คิดว่าเขาไม่พอใจ จึงรีบอธิบาย
“สหายกู้วางใจได้ ผู้บำเพ็ญเพียรเฒ่าคนนี้ไม่ได้โลภมากหรอก ขอแค่ได้เป็นศิษย์สายนอกก็พอแล้ว หากลำบากใจจริงๆ จะให้เป็นแค่ศิษย์รับใช้ก็ได้”
“ศิษย์รับใช้น่ะช่างมันเถอะ ในเมื่อมีรากกระดูกระดับสูง งั้นก็ให้เป็นศิษย์สายนอกก็แล้วกัน”
