ลื่อนไหว หวังเฉินก็หันข้อมือของเขาอย่างกะทันหัน และโลกก็เริ่มหมุน
หวางเฉินผลักไปข้างหน้า และชายหนุ่มผู้มีพลังพิเศษอย่างเห็นได้ชัด ก็บินออกไปทันทีเหมือนว่าวที่มีสายขาด
เขาล้มผู้คนที่อยู่ที่นั่นหลายคน
การเคลื่อนไหวของหวางเฉินยังทำให้คนจำนวนมากที่พร้อมจะเคลื่อนไหวต้องตกตะลึงอีกด้วย
“ไปลงนรกซะ!”
ในขณะนี้ ชายร่างใหญ่ที่มีรอยแผลเป็นบนใบหน้าก็ชักปืนออกมาเล็งไปที่หวางเฉินด้วยสายตาที่ดุร้ายและกำลังจะดึงไกปืน
ปัง
เสียงปืนที่ดังชัดเจนก็ดังขึ้นทันที
ชายร่างกำยำมีรอยแผลเป็นตัวสั่นไปทั้งตัว ทันใดนั้นก็มีรูเลือดปรากฏขึ้นระหว่างคิ้วของเขา จากนั้นเขาก็ล้มลงกับพื้นอย่างอ่อนแรง
“คุณลุงหลิว!”
คนงานก่อสร้างที่อยู่รอบๆ ต่างส่งเสียงโวยวายกันยกใหญ่ และบางคนก็กลัวจนต้องถอยห่างออกไป
แต่ไม่มีใครกล้าโจมตีหวางเฉินอีกเลย – รวมถึงคนหนุ่มผู้มีพลังพิเศษที่เพิ่งดิ้นรนลุกขึ้นมา
เพราะในบางครั้ง หวางเฉินก็มีปืนพกสีเงินแวววาวอยู่ในมือ
ดูเผินๆก็รู้ว่าคุณภาพดีกว่าของผู้ชายมีแผลเป็น
ยิ่งกว่านั้น ความแม่นยำของหวางเฉินยังทรงพลังอีกด้วย!
“มีใครอีกไหม?”
หวางเฉินถามอย่างใจเย็น “ถ้าคุณไม่เห็นด้วย ก็ยืนขึ้น”
ทุกคนในบาร์มองหน้ากันด้วยสีหน้าเศร้าโศก โกรธ และหมดหนทาง
แต่ก็มีบางคนที่ไม่กลัวความตายเช่นกัน พวกเขากัดฟันแล้วคำราม “รอก่อน ความตายของพวกเราจากสหภาพแรงงานจะไม่สูญเปล่า!”
“กฎหมายของจักรวรรดิใช้ไม่ได้ที่นี่เหรอ?”
หวางเฉินอดหัว
