รใช้อุปกรณ์ทางวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี
จนถึงขณะนี้ ยานอวกาศใดๆ ที่ต้องการลงจอดบน Shaosen Starfish ต้องรอจนกว่าจะถึงช่วงเวลาปลอดภัย ซึ่งก็คือช่วงเวลาที่พายุแม่เหล็กโลกและคลื่นพลังงานหายไปหรือคงที่ มิฉะนั้น ยานอาจถูกทำลายและมีคนเสียชีวิตได้!
สำหรับช่วงเวลาที่หน้าต่างความปลอดภัยปรากฏขึ้นนั้น เราทำได้เพียงการสังเกตและการตรวจจับเท่านั้น ระยะเวลาที่หน้าต่างความปลอดภัยปรากฏอาจยาวนานถึงสามถึงห้าวัน หรือสั้นเพียงไม่กี่วันก่อนที่หน้าต่างความปลอดภัยจะหายไป ไม่มีรูปแบบใดให้ติดตาม
เห็นได้ชัดว่าดาวเคราะห์ดังกล่าวไม่เหมาะกับการดำรงอยู่ของมนุษย์เลย
หวางเฉินมองเห็นว่าพายุ “แสงแม่เหล็ก” ที่ส่องสว่างในชั้นบรรยากาศของดาวเคราะห์สีเขียวดวงนี้อ่อนลงมาก
พายุแสงแม่เหล็กนี้มีความคล้ายคลึงกับแสงเหนือที่ขั้วโลกในชีวิตก่อนหน้านี้ ยกเว้นว่าแสงเหนือเกิดจากการชนกันของการไหลของอนุภาคดาวฤกษ์และสนามแม่เหล็กของดาวเคราะห์ และปรากฏเฉพาะในบริเวณท้องถิ่นเท่านั้น
และพายุแสงแม่เหล็กจะปรากฏในชั้นบรรยากาศของดาวเคราะห์เซนไห่ซิงทั้งหมด!
ห้านาทีต่อมา หน้าต่างความปลอดภัยก็เปิดออก และยานอวกาศที่หวางเฉินโดยสารอยู่ก็ตัดเข้าสู่ชั้นบรรยากาศของเซนไห่สตาร์จากวงโคจรแบบซิงโครนัส จากนั้นหลังจากความปั่นป่วนรุนแรงบางประการ ก็ลงจอดในป้อมปราการเหล็ก
ป้อมปราการบนดาวเซนไฮแห่งนี้ดูราวกับชามขนาดยักษ์คว่ำลงบนพื้นโลก พื้นผิวสีเทาเงินสะท้อนแสงดาวฤกษ์
