ลองคิดดูสิว่ากระบี่อิ๋นเจียวเล่มนี้จะล้ำค่าขนาดไหน!
“ไม่เป็นไร ในเมื่ออาจารย์มอบให้เจ้าแล้ว เจ้าก็รับไว้เถอะ”
นักพรตเฮ่อหลิงโบกมืออย่างไม่ใส่ใจ
การได้รับกู้หย่วนเป็นศิษย์ สำหรับเขาแล้วมันน่าดีใจยิ่งกว่าได้ของวิเศษมาสักชิ้นเสียอีก!
แม้อาจจะต้องเสียกระบี่อิ๋นเจียวไปหนึ่งเล่ม แต่ถ้าไม่ยอมลงทุนเสียหน่อย จะแสดงให้เห็นถึงความสำคัญของเขาในฐานะอาจารย์ได้อย่างไร?
อีกอย่าง กู้หย่วนก็เป็นศิษย์ของเขา เป็นคนกันเอง ยกให้กู้หย่วนไปก็ถือว่าไม่ได้ขาดทุนอะไร
…
ในช่วงเวลาต่อจากนั้น กู้หย่วนก็เริ่มเก็บตัวบำเพ็ญเพียรอย่างหนักทุกวันภายในหออวี้ติ่ง เพื่อฝึกฝนเคล็ดกระบี่อวี้จิ่งเสวียนซูเพียงอย่างเดียว
เมื่อเทียบกับเคล็ดกระบี่คร่าวิญญาณแล้วเคล็ดกระบี่อวี้จิ่งเสวียนซูนั้นล้ำลึกและซับซ้อนกว่าอย่างเห็นได้ชัด!
ต่อให้กู้หย่วนจะมีสติปัญญาการรู้แจ้งที่เป็นเลิศ การจะฝึกฝนก็ไม่ใช่เรื่องง่ายเลย
โชคดีที่มีปรมจารย์ระดับจินตานผู้ยิ่งใหญ่อย่างนักพรตเฮ่อหลิงคอยชี้แนะจุดติดขัดให้อยู่ข้างกายตลอดเวลา ประกอบกับพรสวรรค์และสติปัญญาด้านเพลงกระบี่ของกู้หย่วนเอง ทำให้เขาก้าวหน้าไปอย่างรวดเร็ว
เรียกได้ว่าพัฒนาขึ้นแทบจะทุกวินาที
