วกเขาคิดว่าหวางเฉินเป็นคนขี้ขลาดที่กลัวการต่อสู้เพราะเขาพบสถานที่ซ่อนตัวเป็นเวลาห้าวันเพื่อรอจนกว่าการทดสอบศิลปะการต่อสู้จะเสร็จสิ้น!
หวางเฉินเป็นคนที่มีความสามารถมาก เขาสามารถมองทะลุความคิดของเพื่อนร่วมชั้นได้ในทันที
เขาไม่สนใจและเพียงแค่หาที่นั่งว่างๆ โดยไม่ตั้งใจจะพูดคุยกับคนอื่นๆ
“ตัด!”
หนึ่งในผู้เข้าสอบหัวเราะเยาะและพึมพำว่า “ทำไมคุณถึงแกล้งทำอย่างนั้น?”
เสียงของเขาดังไปนิดหน่อย และทุกคนบริเวณนั้นก็ได้ยินชัดเจน
ผู้สมัครหลายคนหัวเราะสองครั้ง จากนั้นมองไปที่หวางเฉินด้วยสายตาที่มีความหมาย
เหมือนกับว่าคนหลังเป็นมนุษย์ต่างดาว
หวางเฉินสังเกตเห็นท่าทางแปลกๆ จากรอบตัวเขา เขาปรับท่านั่งอย่างใจเย็น จากนั้นเปิดเป้สะพายหลังและหยิบใบมีดด้วงเกราะสีเทาออกมาจากกระเป๋าเป้
มีบรรยากาศเงียบสงัดไปทั่วบริเวณ
กิ่งมีดที่หวางเฉินเพิ่งดึงออกมานั้นหนาและยาว และมีฟันแหลมยาวปกคลุมอยู่ ซึ่งทำให้ผู้คนรู้สึกกลัวเพียงแค่มองดู!
หวางเฉินใช้มีดสั้นผ่าเปลือกนอกของขาแมลง จากนั้นหยิบเนื้อแมลงสีขาวบริสุทธิ์ออกมา โรยเกลือละเอียดลงไป แล้วก็เริ่มกินราวกับว่าไม่มีใครอยู่แถวนั้น
ผู้สมัครบางคนที่เห็นเหตุการณ์นี้อดไม่ได้ที่จะกลืนน้ำลายและรู้สึกตกใจอย่างมาก
พวกเขาคิดว่าหวางเฉินเป็นคนขี้ขลาดที่กลัวการต่อสู้ แต่แขนมีดที่หวางเฉินใช้เป็นอาหารแสดงให้เห็นอย่างชัดเจนว่าเขาเป็นคนโหดร้ายขนาดไหน!
หลายๆ คนถอยสายตาหนี เพราะกลัวว่าจะสบต
