“ไม่พอ?”
กู้หย่วนขมวดคิ้ว พลางครุ่นคิดถึงปลายนิ้วของนักพรตเฮ่อหลิงเมื่อครู่นี้
นิ้วนั้นดูผิวเผินเหมือนจะธรรมดา เรียบง่าย ทว่ากลับราวกับหัตถ์สวรรค์รังสรรค์ ไม่ว่าจะเป็นความเร็ว จังหวะ หรือพลานุภาพ ล้วนสมบูรณ์แบบไร้ที่ติ
ปากบอกว่าเป็นนิ้ว แต่แท้จริงแล้วมันก็คือกระบี่
เมื่อเทียบกับกระบี่ของเขา กระบี่ของนักพรตเฮ่อหลิงนั้นซ่อนเร้นยิ่งกว่า ทว่าพลานุภาพกลับระเบิดออกมาจนหมดสิ้นในชั่วพริบตาที่ปะทะกัน และพลังที่ปะทุออกมานั้นก็พุ่งสูงขึ้นหลายเท่าตัวในเสี้ยววินาที!
ด้วยเหตุนี้ จึงสามารถบดขยี้ประกายกระบี่ของกู้หย่วนลงได้!
“กระบี่ของเจ้าแม้จะทุ่มเทสุดกำลัง แต่ก็ทำได้มากสุดแค่ปลดปล่อยพลังออกมาเต็มสิบส่วนเท่านั้น”
นักพรตเฮ่อหลิงอธิบายอย่างจริงจัง
“แต่กระบี่ของข้า แม้พลังในนั้นจะเทียบได้เพียงหนึ่งส่วนของพลังเจ้า ทว่ากลับสามารถระเบิดพลานุภาพที่เหนือกว่าเพลงกระบี่ของเจ้าได้ถึงสิบกว่าเท่าตัว นั่นเป็นเพราะกระบี่ของข้าหลอมรวมจิตใจคนและเจตจำนงกระบี่เข้าด้วยกัน หรือที่เรียกกันว่า คนกับกระบี่หลอมรวมเป็นหนึ่ง”
