นได้ชัด และเขายังมองเห็นว่าฮันห่าวซวนเป็นคนจัดการยากอีกด้วย
แม้ว่าหวางเฉินจะไม่กลัวแต่ก็ไม่มีความจำเป็นที่เขาต้องเข้าไปพัวพันกับปัญหาเหล่านี้
เขานั่งอยู่อีกครึ่งชั่วโมง และเมื่อรู้สึกว่าถึงเวลาแล้ว เขาก็พบเซี่ยหยุนเหยาและพูดว่า “พรุ่งนี้เช้าฉันต้องขึ้นรถไฟ ดังนั้นฉันต้องกลับแล้ว ขอให้คุณสุขสันต์วันเกิดอีกครั้ง”
เซี่ยหยุนเหยาลังเลเล็กน้อย: “ตอนนี้ยังเช้ามาก”
ฉางเฉียนที่อยู่ข้างๆ พูดด้วยรอยยิ้ม “พวกเขาบอกไปแล้วว่าต้องขึ้นรถไฟพรุ่งนี้เช้า คุณจะไม่กลับไปที่หยี่เฉิงอีกแล้ว มีอะไรอีกไหมที่คุณพูดไม่ได้ในภายหลัง”
ใบหน้าอันงดงามของเซี่ยหยุนเหยาเปลี่ยนเป็นสีแดงหลังจากได้ยินสิ่งที่แม่ของเธอพูด และเธอไม่ได้พยายามที่จะรักษาหวางเฉินไว้
เมื่อหวางเฉินเดินออกจากประตู เขาก็รู้สึกได้ทันทีว่ามีสายตาอันชั่วร้ายจ้องมองมาที่เขา!
เขาออกไปอย่างใจเย็นแล้วเดินไปที่ถนนนอกบริเวณวิลล่าพร้อมจะเรียกรถแท็กซี่กลับโรงแรม
ผลก็คือ หลังจากรอเพียงไม่นาน รถซูเปอร์คาร์ Lamborghini สุดโหดก็พุ่งเข้ามาด้วยความเร็วสูงพร้อมกับเสียงคำรามของเครื่องยนต์ และหยุดลงตรงหน้าของหวางเฉินทันที
กระจกรถเลื่อนลง และมีศีรษะที่มีผมสีขาวโผล่ออกมา “คุณชื่อหวางเฉิน ใช่ไหม?”
ผู้ที่ขับรถไม่ใช่ใครอื่นนอกจากฮันห่าวซวน!
ไม่เพียงแต่ลมหายใจของเขาจะเต็มไปด้วยแอลกอฮอล์เท่านั้น แต่น้ำเสียงของเขายังฉุนเฉียวมากด้วย: “คนบ้านนอกจากอี๋เฉิงเหรอ?”
หวางเฉินพูดอย่
