“สหายนักพรตเกรงใจกันเกินไปแล้ว กายากระบี่หยวนเฉินของศิษย์ท่านนั้น เกิดมาก็เข้ากับวิชาและอิทธิฤทธิ์ของสำนักกระบี่ดาราของพวกท่านอย่างสมบูรณ์แบบ เด็กคนนี้จะเอาอะไรไปเทียบได้…”
นักพรตเฮ่อหลิงมองเห็นเจตนาของซิงอวิ๋นจื่อลางๆ เขาลอบระวังตัวอยู่เงียบๆ แล้วดึงกู้หย่วนเข้ามาแนบกายโดยไม่ให้ผิดสังเกต
ของล้ำค่าเช่นนี้ อย่าว่าแต่ซิงอวิ๋นจื่อเลย ต่อให้เป็นศิษย์พี่ศิษย์น้องของเขาเองคิดจะสอดมือเข้ามา เขาก็ไม่มีวันยอมเด็ดขาด!
ใครกล้าคิดตุกติกกับกู้หย่วน ก็ต้องถามกระบี่ของเขาดูก่อนว่าจะยอมหรือไม่!
ซิงอวิ๋นจื่อเห็นดังนั้นก็หลุดขำออกมา ทว่าก็ไม่ได้รู้สึกว่าปฏิกิริยาของนักพรตเฮ่อหลิงมีอะไรผิดแปลก
หากก่อนหน้านี้เขาไม่ได้บังเอิญพบกับศิษย์ผู้มีกระดูกกระบี่หยวนเฉินคนนั้น ไม่แน่ว่าเขาอาจจะหวั่นไหว และหาวิธีแย่งชิงตัวกู้หย่วนไปจริงๆ
อุปกรณ์เวทหาได้ง่าย แต่ศิษย์ชั้นเลิศนั้นหายากยิ่ง
สำหรับผู้บำเพ็ญเพียรที่ประสบความสำเร็จในระดับเขา นอกจากการบำเพ็ญเพียรของตนเองแล้ว ก็ไม่มีสิ่งใดสำคัญไปกว่าการสืบทอดเต๋าของตนอีก
ผู้บำเพ็ญเพียรหัวโบราณหลายคน ถึงขนาดยกให้การสืบทอดเต๋านั้นสำคัญยิ่งกว่าชีวิตของตนเองเสียอีก!
