ด้วย
แต่สำหรับหวางเฉิน เขาใช้เวลาเพียงแค่เก้าวันเท่านั้นในการเก็บเกี่ยวผลไม้สุกชุดแรก!
ไม่จำเป็นต้องใส่ปุ๋ยหรือกำจัดศัตรูพืช และไม่จำเป็นต้องตัดแต่งหรือจัดการใดๆ เลย
มะเขือเทศสุกเหล่านี้มีขนาดใกล้เคียงกัน มีเปลือกสีแดงสด และมีกลิ่นผลไม้และผักอ่อนๆ ซึ่งดูน่ารับประทานมาก
หวางเฉินหยิบมาหนึ่งชิ้นแล้วกัดเข้าไป น้ำเชื่อมเย็นๆ เปรี้ยวๆ เข้าปากทันที เหมือนกับเครื่องดื่มเย็นๆ ในฤดูร้อน สดชื่นไปทั้งตัว
มะเขือเทศชนิดนี้มีรสชาติผลไม้ที่เข้มข้นมากและมีเนื้อสัมผัสคล้ายทรายเล็กน้อยต่างจากมะเขือเทศทั่วไปที่ขายในท้องตลาด แต่ก็ละลายในปากได้อย่างรวดเร็วโดยไม่ทิ้งคราบใดๆ ไว้เลย
เปลือกของมันจะละลายหายไปพร้อมกับน้ำลาย!
ดี.
หวางเฉินรู้สึกว่ามะเขือเทศที่เขาปลูกมีรสชาติของผลไม้แห่งจิตวิญญาณ เขาสามารถแยกแยะพลังงานอ่อนๆ ที่มีอยู่ในน้ำผลไม้ได้ด้วย
มันไม่ใช่พลังจิตหรือพลังงานจักรวาล แต่เป็นการดำรงอยู่ชนิดใหม่ที่แตกต่างโดยสิ้นเชิง!
และพลังงานนี้ย่อมเป็นประโยชน์ต่อคนแน่นอน
หวางเฉินคิดเกี่ยวกับเรื่องนี้ หยิบตะกร้ามะเขือเทศ แล้วขี่จักรยานไปบ้านลุงของเขา
หวางเจิ้งหยาง เทียนเหวินซิ่ว และหวางเสี่ยวเหมิง อยู่ที่นั่นทั้งหมด และครอบครัวกำลังเตรียมตัวรับประทานอาหารเย็น แต่พวกเขาไม่คาดคิดว่าหวางเฉินจะมาถึงในเวลานี้
“เสี่ยวเหมิง ไปหยิบชามกับตะเกียบมาให้พี่ชายหน่อย”
หวางเจิ้งหยางเปิดประตูและสั่งลูกสาวของเขาอย่างรวดเร็ว จากน
