่ลืมคำคุกคามที่เด็กหนุ่มตัวสูงพูดก่อนที่เขาจะจากไป
“คุณคิดอย่างไร?”
หวางเฉินพูดด้วยความไม่พอใจ: “อย่ากังวล อย่าลืมว่าตอนนี้ฉันเป็นที่หนึ่งของชั้นเรียน”
นักเรียนในชั้นเรียนต่างประเทศนั้นพิเศษจริง ๆ แต่ถ้าหากพวกเขาขัดแย้งกับหวางเฉิน นักเรียนอันดับที่ 1 ใน 5 อันดับแรกของโรงเรียน หากหวางเฉินไม่สมเหตุสมผลจริง ๆ ผู้อำนวยการและครูจะต้องยืนเคียงข้างเขาอย่างแน่นอน
เพราะทางโรงเรียนได้ระบุแล้วว่าหวางเฉินเป็นนักเรียนดีเด่นที่มีความทะเยอทะยานที่จะสอบเข้ามหาวิทยาลัยชั้นนำสองแห่งได้
และความหวังสูง!
ขณะนี้หวางเฉินอ่านหนังสือวิชาชีพของมหาวิทยาลัยในชั้นเรียน และอาจารย์ก็ไม่สนใจเลย
เขาสามารถนำโทรศัพท์มือถือและคอมพิวเตอร์มาโรงเรียนได้ตราบใดที่ไม่ส่งผลกระทบต่อการเรียนของเขา
เมื่อเสี่ยวซู่ตงคิดถึงเรื่องนี้แล้วก็รู้สึกโล่งใจ
อย่างไรก็ตาม สิ่งต่างๆ ไม่ง่ายอย่างที่เซียวซู่ตงคิด ในช่วงชั้นเรียนศึกษาด้วยตนเองตอนเช้าของวันถัดมา เว่ยห่าววิ่งไปแลกที่นั่งกับเพื่อนร่วมโต๊ะของหวางเฉิน โดยบอกว่าเขามีเรื่องจะคุยกับหวางเฉิน
หวางเฉินคิดว่าเขากำลังพูดถึงการแข่งขันกีฬา แต่เว่ยห่าวลดเสียงลงและถามว่า “หวางเฉิน คุณไปล่วงเกินจางจิ้นเผิงจากห้อง 5 ชั้น 2 หรือเปล่า?”
“จางจินเผิง?”
หวางเฉินส่ายหัวและตอบว่า “ผมไม่รู้จักเขา”
“นั่นมันแปลก”
เว่ยห่าวพูดด้วยความสงสัย “เขาบอกเรื่องนี้กับคนในวงเมื่อคืน โดยบอกว่าเขาจะสอนบทเรียนให้คุณ!”
