น ถึงแม้ว่าเขาจะเรียนรู้จากชาวอินเดียและแขวนคนหนึ่งไว้บนจักรยาน เขาก็ยังสามารถขี่จักรยานได้อย่างมั่นคง
แม้ว่าหมู่บ้านเก่าชางหม่าซึ่งกำลังเผชิญกับการรื้อถอนจะมีผู้คนอาศัยอยู่ไม่มากนัก แต่ถนนในหมู่บ้านก็ยังคงเป็นถนนซีเมนต์เหมือนในอดีต หวางเฉินเร่งความเร็วตลอดทาง ผ่านบ้านที่เขาเช่า และเดินทางต่อไป
ในตอนแรกหวางเสี่ยวเหมิงและเทียนเทียนต่างก็รู้สึกกลัวเล็กน้อย อย่างไรก็ตาม เฟรมและเบาะนั่งด้านหลังของจักรยานขนาด 28 นิ้วนั้นค่อนข้างสูง ทำให้ผู้ขี่จักรยานต้องรู้สึกประหม่าแน่นอนหากเท้าไม่แตะพื้น
อย่างไรก็ตามหลังจากนั่งลงห่างๆ ทั้งสองสาวก็รู้สึกโล่งใจ
เนื่องจากหวางเฉินขี่อย่างรวดเร็วและมั่นคง จึงไม่รู้สึกถึงการกระแทกใดๆ เลย และเขาก็รู้สึกมีความสุขขณะที่เขาขี่ไปกับสายลมชนบทที่สดชื่น
หวางเสี่ยวเหมิงเอนกายเข้าไปในอ้อมแขนของหวางเฉินเพื่อให้ตัวเองสบายตัวมากขึ้น
เทียนเทียนที่อยู่ข้างหลังเขาค่อยๆ ดึงเสื้อผ้าของหวางเฉินออก พร้อมกับแกว่งเท้าเล็กๆ ทั้งสองของเธอเบาๆ
หวางเฉินขี่ม้าไปตามถนนหมู่บ้านข้างแม่น้ำเพกาซัสประมาณสามถึงสี่กิโลเมตรและมาถึงริมฝั่งทะเลสาบเพกาซัส
มีดวงอาทิตย์ส่องสว่าง คลื่นสีฟ้ากว้างใหญ่ พืชน้ำที่เขียวขจี นกที่กำลังเล่นน้ำ และทิวทัศน์ธรรมชาติอันบริสุทธิ์
ทะเลสาบเพกาซัสเป็นแหล่งน้ำที่สำคัญที่สุดแห่งหนึ่งในเมืองหลวงของจังหวัด สิ่งแวดล้อมทางนิเวศวิทยาได้รับการปกป้องอย่างดีมาตลอดและไม่เคยได
