ชีวิตมัธยมปลายครั้งใหม่ของหวางเฉินเต็มไปด้วยความสมบูรณ์ในชีวิตทั้งการเรียนในชั้นเรียนและการค้นคว้าพลังจิต
ด้วยการใช้หน่วยความจำภาพความละเอียดสูง เขาจึง “คัดลอก” ตำราเรียนหลักและหนังสือเสริมเข้าไปในสมองวันละ 5 เล่ม จากนั้นจึงวิเคราะห์และสรุปข้อมูลเหล่านั้น
แม้ว่าการเรียนรู้ไม่สามารถอาศัยความจำเพียงอย่างเดียวได้ แต่จิตวิญญาณอันทรงพลังยังทำให้หวางเฉินมีความเข้าใจและจินตนาการที่เหนือกว่าอีกด้วย ด้วยประสบการณ์ชีวิตนับร้อยปีของเขาเอง เขาจึงสามารถควบคุมความรู้ข้อนี้ได้ ซึ่งไม่ต้องสงสัยเลยว่าเป็นการโจมตีแบบลดมิติ!
อัตราการเติบโตทางวิชาการของหวางเฉินน่าสะพรึงกลัวมาก
อย่างไรก็ตาม ไม่มีใครในชั้นประถมศึกษาปีที่ 1 (15) ทั้งหมดสังเกตเห็นความก้าวหน้าของหวางเฉินได้ รวมถึงเซียวซู่ตง ผู้ซึ่งใกล้ชิดกับเขาที่สุด
หวางเฉินกำลังนั่งอยู่ในมุมห้องเรียนเพียงลำพัง
ในฐานะ “นักเรียนที่เรียนไม่เก่ง” ตราบใดที่เขาไม่ส่งเสียงดังหรือรบกวนผู้อื่น ครูก็แทบจะไม่เห็นเขาแม้แต่น้อย
ซึ่งจะทำให้หวางเฉินสามารถอ่านและจดจำหนังสือต่างๆ ตามต้องการในระหว่างเรียนได้
ค่อนข้างสบายเลย
ด้วยวิธีนี้ ภายในสัปดาห์หน้า หวางเฉินก็จะสามารถเรียนรู้ความรู้ทั้งหมดในช่วงสามปีของมัธยมปลายได้
จากนั้นเริ่มฝึกทำคำถาม
เป้าหมายของเขานั้นชัดเจนมาก นั่นก็คือการเข้าเรียนในมหาวิทยาลัยที่ดีที่สุด และทำให้ความฝันที่ไม่สามารถบรรลุได้ของเขากลายเป็นจริง!
นอกจ
