เมื่อออกมาจากประตูทางทิศใต้ของโรงเรียนมัธยมต้นเลขที่ 5 จะเห็นถนนสายหนึ่งซึ่งมีร้านค้ามากมายเรียงรายตลอดถนน
เดิมทีหวางเฉินกำลังจะไปที่ป้ายรถเมล์ข้างหน้าเพื่อขึ้นรถเมล์ แต่เขากลับหยุดที่ร้านขายจักรยานข้างถนน
“เพื่อนร่วมชั้นอยากซื้อจักรยานมั้ย?”
เจ้านายเพิ่งเปิดประตูม้วนและกำลังจะนำจักรยานคันใหม่จากร้านออกมาจัดแสดง เมื่อเขาเห็นหวางเฉินหยุดดู เขาก็ยิ้มกว้างทันที
หวางเฉินชี้และพูดว่า “เจ้านาย รถคันนี้ราคาเท่าไหร่?”
เจ้าของร้านจักรยานมองไปทางนิ้วของเขาแล้วตะลึง: “อ๋อ? คุณต้องการจักรยานคันนี้เหรอ?”
สิ่งที่หวางเฉินกำลังชี้อยู่นั้น แท้จริงแล้วคือรถบรรทุกโบราณขนาด 28 นิ้ว!
“ถูกต้องแล้ว!”
จักรยานประเภทนี้ได้รับความนิยมมานานหลายทศวรรษในศตวรรษที่ผ่านมา เดิมทีสถานะของมันในความคิดของผู้คนก็ไม่น้อยหน้า BBA ในปัจจุบัน อย่างไรก็ตาม ด้วยการพัฒนาของกาลเวลา มันถูกกำจัดไปนานแล้ว
มีเพียงผู้สูงอายุและคนที่คิดถึงเท่านั้นที่จะรักษาความรู้สึกนี้ไว้ได้
เป็นเรื่องแปลกที่หวางเฉิน เด็กวัยรุ่น จะไม่สนใจจักรยานเสือภูเขาสีแดงและสีเขียว และหันไปชอบจักรยานขนาด 28 นิ้วแทน
อย่างน้อยเจ้าของร้านไม่เคยเห็นรถคันนี้มาก่อนเลย และเขาก็อดไม่ได้ที่จะยิ้มและพูดว่า “รถคันนี้คือสมบัติล้ำค่าของร้านของฉัน!”
แน่นอนว่าฉันแค่ล้อเล่นตอนที่บอกว่ามันเป็นสมบัติของร้าน ความจริงแล้วพ่อของเขาซื้อจักรยานขนาด 28 นิ้วนี้จากคนอื่นเมื่อต้นปี เขาขี
