ไปนานเท่าใดก่อนที่หูเจียวเจียวจะผลักหวางเฉินออกไปอย่างอ่อนโยน ย่นจมูกและพูดว่า “หูผู้เฒ่าบอกฉันว่าคุณพาจิ้งจอกตัวน้อยมาด้วย”
หวางเฉินหัวเราะออกมา เขาไม่ได้คาดหวังว่าเธอจะอิจฉา เขาต้องเล่าเรื่องราวทั้งหมดให้เธอฟัง
แน่นอนว่าหูเจียวเจียวไม่ได้โกรธมากนัก เธอแค่มีความรู้สึกอ่อนไหว ที่จริงแล้ว เธอกำลังกังวลเกี่ยวกับสิ่งอื่น: “คุณเป็นวิญญาณที่เกิดใหม่เป็นอมตะที่แท้จริงแล้ว แต่ฉันยังมีเวลาอีกนานที่จะกลายเป็นราชาปีศาจ”
“ฉันรอคุณอยู่”
หวางเฉินกอดเธออีกครั้งและพูดเบาๆ: “ถ้าความรักคงอยู่ตลอดไป ทำไมเราถึงต้องอยู่ด้วยกันทั้งวันทั้งคืน…”
หูเจียวเจียวฟังแล้วรู้สึกมีความสุขและสงบในใจ
