ารหาหินวิญญาณคือหน้าที่ของคุณ!”
หวางเฉินตกตะลึง: “ถ้าอย่างนั้น คุณจะรับผิดชอบอะไรบ้าง?”
ไป๋ซู่ซู่ยิ้มหวาน
สร้างความสับสนให้แก่สรรพชีวิตทั้งหลาย
หวางเฉินถอยกลับ: “ลืมไปเถอะ เจ้าใช้หินวิญญาณเหล่านี้ก่อนได้ ข้าจะหาวิธีหามาให้ได้อีก”
ไป๋ซู่เจิ้นเม้มริมฝีปากและยิ้มอย่างอ่อนโยน จากนั้นโบกมืออันเรียวยาวของเธอเพื่อรวบรวมหินวิญญาณทั้งหมดลงในแขนเสื้อของเธอ
“ท่านอาจารย์ ท่านอาจารย์!”
ขณะนั้น หยวนหยวนกระโดดเข้ามาจากด้านนอกและมอบสมบัติให้หวางเฉิน: “ดูสิว่าฉันเปิดอะไร!”
นางถือล้อสีทองซีดคู่หนึ่งในมืออ้วนกลมเล็กๆ ของนาง และมีริบบิ้นสีแดงเข้มพันรอบแขนที่เหมือนดอกบัวของนาง
หวางเฉินจำได้ว่าเขาได้มอบตราประทับหยกโบราณสองชิ้นให้กับเด็กหญิงตัวน้อย แต่เขาไม่คิดว่าเธอจะเปิดมันตอนนี้
“ฮะ?”
ก่อนที่หวางเฉินจะพูดอะไร ไป๋ซู่เจิ้นก็หยิบล้อทองคำและริบบิ้นไหมในมือของเธอและตรวจสอบมันอย่างระมัดระวัง
นางกล่าวด้วยความประหลาดใจ: “กลายเป็นว่ามันคือวงล้อลมไฟและริบบิ้นสวรรค์แห่งความโกลาหล แม้ว่าพวกมันจะเป็นของเลียนแบบ แต่พวกมันก็เป็นสมบัติระดับจิตวิญญาณทั้งคู่ น่าเสียดายที่พวกมันถูกผนึกไว้นานเกินไปและต้องได้รับการซ่อมแซมและดูแล”
รถฮ็อตวีล ฮุนเทียนหลิง!
หวางเฉินพยายามวางสมบัติทั้งสองชิ้นนี้ไว้บนหยวนหยวน จากนั้นจึงติดหอกไฟและแหวนเฉียนคุนให้กับเธอ
เสร็จเรียบร้อย!
“ฝากเรื่องนี้ไว้กับฉัน”
Bai Su Su อาสาว่า “เป็นการเหมาะสมที่ส
