มั่นสู่ระดับที่สูงกว่า
ไม่ต้องพูดถึงการตามทันเขาแต่ก็ไม่ตกหลังมากเกินไปเช่นกัน
หวางเฉินยิ้มและยื่นกุญแจให้ซู่จื่อหลิง
นี่คือกุญแจซวนโหยว ซึ่งเป็นการแยกสมบัติลับที่ควบคุมคฤหาสน์อมตะซวนโหยว การถือมันไว้สามารถให้สิทธิอำนาจบางส่วนเหนือสวรรค์ถ้ำได้
หลังจากที่หวางเฉินขอให้ซู่จื่อหลิงเสียสละกุญแจลับของเซวียนโหยว เขาก็ปิดผนึกถ้ำทั้งหมด
ระดับการป้องกันของคฤหาสน์เซียนโหยวอมตะนั้นสูงมาก และไม่มีปัญหาเรื่องความปลอดภัย แต่ก็ยากที่จะบอกได้ว่าสถานการณ์ที่ไม่คาดคิดจะเกิดขึ้นได้อย่างไร ดังคำกล่าวที่ว่า ปลอดภัยไว้ก่อนดีกว่าแก้ไขทีหลัง และแน่นอนว่าการเตรียมตัวไว้ล่วงหน้านั้นเป็นสิ่งที่ถูกต้อง
หลังจากที่ซู่จื่อหลิงเข้ายึดครองพระราชวังเซียวโหยวอมตะแล้ว หวังเฉินก็ได้เปิดพระราชวังชั้นในของถ้ำอีกครั้งและเข้าไปในหอคอยไป่จู
ภายในหอคอย Baiju มีความแปลกประหลาดมาก มีช่องว่างสีขาวอยู่ทุกด้าน มีพื้นที่ตรงกลางเพียง 3 ฟุตสำหรับยืน
หลังจากที่หวางเฉินเข้าไปในหอคอย เขาก็หยิบเบาะ Diyuan ออกมาแล้ววางไว้บนพื้น จากนั้นก็นั่งขัดสมาธิบนเบาะ
เขาเปิดใช้งานกุญแจสู่พระราชวังอมตะในทะเลแห่งจิตสำนึกของเขาและเริ่มปรับการไหลของเวลาในหอคอยไป่จู
อัตราการไหลของเวลาเริ่มต้นของ Baiju Tower จะเป็นแบบหนึ่งต่อหนึ่งกับโลกภายนอก หวางเฉินปรับมันทีละนิดจากหนึ่งถึงสิบ
หอคอยไป่จูสามารถรองรับอัตราส่วนสูงสุดได้เพียง 1:100 เท่านั้น แต่หวางเฉินได้ทด
