เดิมทีซีหยุนไม่มีนามสกุล ต่อมา อู่ เจ๋อเทียน ได้สถาปนาราชวงศ์ใหม่และตั้งชื่อว่า โจวยิ่งใหญ่ ดังนั้น หวางเฉินจึงตั้งชื่อสกุลจักรพรรดิให้เธอเพียงเท่านั้น
“ท่านอาจารย์จักรวรรดิ โปรดติดตามข้ามาด้วย!”
มีคนหนึ่งลุกขึ้นมานำทางทันที ดูจากการแต่งกายแล้วเขาน่าจะเป็นนายพล
ภายใต้การชี้นำของนายพลผู้นี้ หวางเฉินมาถึงห้องหนึ่งในห้องโถงด้านข้างของพระราชวังเต๋า
หลังจากเติมพลังจิตวิญญาณให้กับเทือกเขาและแม่น้ำแล้ว เขาก็ออกจากห้องลับ จากนั้นก็เดินออกจากพระราชวังเพื่อสังหารศัตรู ทำให้อันตรายจากพระราชวังเต๋าบรรเทาลง
แต่ในความเป็นจริงแล้ว หวางเฉินกังวลเรื่องซีหยุนมากที่สุด
ทันทีที่เขาก้าวเข้ามาในห้อง หวางเฉินก็เห็นซีหยุนนอนอยู่บนโซฟา
ซีหยุนสวมชุดเต๋าสีขาวล้วนที่เปื้อนเลือดซึ่งดูน่าตกใจอย่างยิ่ง
ยิ่งกว่านั้น ดวงตาของเธอยังปิดสนิท และใบหน้าของเธอยังซีดมาก ถ้าไม่นับหน้าอกที่ขึ้นลงเล็กน้อย เธอคงดูเหมือนคนตายไปแล้ว
แม้กระนั้นก็ตาม ใครๆ ก็เห็นว่านางเป็นเหมือนเทียนในสายลม และเปลวไฟแห่งชีวิตสามารถดับลงได้ทุกเมื่อ!
รอบๆ โซฟามีแม่ชีเต๋าสาวหลายคนและแพทย์หญิงวัยกลางคน
เมื่อพวกเขาเห็นหวางเฉินผู้เพิ่งบุกเข้ามา พวกเขาทั้งหมดก็ประหลาดใจมาก และคนหนึ่งถึงกับยกคิ้วขึ้นด้วย
ขณะที่เธอกำลังจะเปิดปากจะดุ เธอก็นึกถึงบางอย่างขึ้นมาทันที และสีหน้าของเธอก็เปลี่ยนไปอย่างสิ้นเชิง
เขาคุกเข่าลงทันทีและกล่าวว่า “สวัสดี ท่านอาจารย์ ท่า
