“นักพรตผู้ยากไร้อย่างข้าเหลือเพียงเศษเสี้ยววิญญาณ หากไม่ได้รับการหล่อเลี้ยงจากน้ำเต้าหยกม่วงเขียวใบนี้ วิญญาณก็จะแตกซ่าน ดังนั้นจึงไม่อาจรั้งอยู่ภายนอกได้นานนัก จำเป็นต้องเข้าไปจำศีลอยู่ภายใน”
“หากเจ้ามีธุระอันใด รอจนกว่าเจ้าจะฝึกคัมภีร์วารีแท้ไท่หยวนสำเร็จ ก็จงใช้ลมปราณแท้ไท่หยวนกระตุ้นค่ายกลอาคมของน้ำเต้าหยกม่วงเขียวเพื่อปลุกข้า แต่จำไว้ว่า เจ้าสามารถปลุกข้าได้มากที่สุดเพียงสามครั้งเท่านั้น ดังนั้น หากไม่ใช่เรื่องคอขาดบาดตายจริงๆ ทางที่ดีอย่าได้ปลุกข้าขึ้นมา”
กู้หย่วนคล้ายนึกอะไรขึ้นมาได้ รีบเอ่ยถาม
“ผู้อาวุโสเสวียนหยวน ผู้น้อยขอเรียนถามว่า หลังจากที่ข้ารับการทดสอบจากท่านแล้ว ข้ายังสามารถกราบเข้าสำนักวิถีเซียนอื่นๆ ได้หรือไม่ขอรับ?”
การปรากฏตัวของนักพรตเสวียนหยวน อยู่เหนือความคาดหมายของเขาจริงๆ การได้รับสุดยอดเคล็ดวิชาปูรากฐานอย่าง คัมภีร์วารีแท้ไท่หยวนยิ่งทำให้กู้หย่วนประหลาดใจอย่างที่สุด
เพียงแต่อีกไม่นาน เขาก็จะต้องเข้ารับการทดสอบของยอดเขาโอสถแล้ว
เช่นนี้แล้ว ทั้งสองเรื่องดูเหมือนจะขัดแย้งกันอยู่บ้าง
