ืนใหญ่ ซึ่งสามารถยิงได้ไกลหลายไมล์ และมีเลือดและเนื้อกระจายไปทั่วทุกจุดที่กระสุนตกลง นักรบในระดับที่สี่หรือห้าไม่กล้าที่จะมองข้ามพวกเขา และทหารที่ต่ำกว่าพวกเขาอาจจะตายหรือบาดเจ็บหากถูกสัมผัส และการสวมชุดเกราะหนักก็ไม่มีประโยชน์ใดๆ
กองทัพหยานยังคงมีข้อได้เปรียบเรื่องจำนวน แต่ผู้คนจำนวนมากเกิดอาการหวาดกลัวกับปืนใหญ่ที่ทำลายไม่ได้ และสั่นเทิ้มโดยไม่ได้ตั้งใจเมื่อได้ยินเสียงปืนใหญ่ดังกึกก้อง
กลัวกระสุนที่บินมาจะตกใส่หัว!
แต่แม่ทัพหยานหวู่ฮุยไม่มีเจตนาที่จะถอยหนี แม่ทัพผู้มีชื่อเสียงแห่งรัฐหยานผู้นี้ทำหน้าที่ควบคุมการรบด้วยตนเอง สังหารนายทหารที่หลบหนีจากสนามรบไปมากกว่าสิบนาย และบังคับให้กองทัพหยานต้องเปิดฉากโจมตีครั้งแล้วครั้งเล่า
ทหารม้า Yan หลายพันนายเผชิญกับกระสุนปืน และอาศัยความเสียสละอันยิ่งใหญ่ของเพื่อนร่วมทาง ในที่สุดจึงรีบเข้าแถวด้วยปืนคาบศิลา
ขณะที่พวกเขากำลังเตรียมโจมตีครั้งสุดท้ายอย่างสิ้นหวัง ทหารเสือแห่งซีเหลียงที่ยืนอยู่ด้านหน้ากลับล่าถอยไปด้วยกันอย่างกะทันหัน
ปืนใหญ่สนามหลายสิบกระบอกปรากฏขึ้นทันที โดยมีปากกระบอกปืนสีดำเล็งไปที่กองทหารม้าของหยาน
อัศวินหยานเหล่านี้เบิกตาและปากกว้าง และความกลัวต่อความตายก็ปรากฏขึ้นในหัวใจของทุกๆ คน
บูม! บูม! บูม!
ปืนใหญ่สนามมากกว่าสามสิบกระบอกยิงเศษกระสุนหลายร้อยชิ้นพร้อมๆ กัน ครอบคลุมพื้นที่ส่วนใหญ่ของสนามรบ
อัศวินหยานที่กำลังโจมตีถูกระเบิด
