“แน่นอนว่า ในเรื่องนี้ยังมีสาเหตุอื่นๆ แอบแฝงอยู่อีก แต่คงไม่สะดวกที่จะบอกให้เจ้ารู้ เพราะเรื่องบางเรื่อง แค่เจ้าได้รับรู้ ก็อาจนำพามหันตภัยมาสู่ตัวเจ้าได้”
เฟ้นหาศิษย์ สืบทอดเจตนารมณ์?
นี่มันเรื่องดีชัดๆ!
ข้าอุตส่าห์วางแผนแทบตายเพื่อกราบเข้ายอดเขาโอสถไปเพื่ออะไรล่ะ ก็เพื่อเคล็ดวิชาเบิกมรรค เพื่อคัมภีร์ฝึกฝนวิถีเต๋าไม่ใช่หรือไง?
ตอนนี้ กลับมีคัมภีร์เต๋าสืบทอดมาประเคนให้ถึงที่ คำเปรียบเปรยนั้นว่ายังไงนะ… นี่มันอุตส่าห์สึกรองเท้าเหล็กตามหาจนทั่ว สุดท้ายกลับได้มาโดยไม่ต้องลงแรงชัดๆ!
กู้หย่วนตกใจในตอนแรก ก่อนจะแปรเปลี่ยนเป็นความดีใจสุดขีด รู้สึกราวกับถูกส้มหล่นทับใส่หัวเข้าอย่างจัง
ทว่าแม้จะดีใจ กู้หย่วนก็ไม่ได้ถูกความโชคดีกะทันหันนี้ทำให้หน้ามืดตามัวไป
เขาประสานมือคารวะ เอ่ยถามอย่างระมัดระวัง
“ขอเรียนถามท่านนักพรตเสวียนหยวน สำนักของท่านคือสำนักใด นิกายใดหรือขอรับ?”
หากเป็นสำนักใหญ่วิถีเซียนก็แล้วไปเถอะ แต่หากเป็นนิกายมาร นั่นก็เป็นอีกเรื่องหนึ่ง
ไม่ใช่ว่ากู้หย่วนจะดูถูกวิถีมาร หรือคิดว่าวิถีมารคือฝ่ายอธรรมในโลกผู้ฝึกยุทธที่มีแต่คนเลวทราม
