ความประทับใจในความไร้เทียมทานของหวางเฉินนั้นได้ถูกฝังแน่นอยู่ในใจขององครักษ์หยูหลินทุกคนมาเป็นเวลานานแล้ว
ดังนั้น แม้ว่าพวกเขาจะต้องเผชิญกับสถานการณ์ที่ไม่เอื้ออำนวยอย่างยิ่ง แต่ทุกคนก็เชื่อว่าตราบใดที่หวางเฉินดำเนินการ เขาก็จะสามารถพลิกสถานการณ์กลับมาได้
ผู้คนในพระราชวังหมิงหยูก็สงบลงทันที
หวางเฉินกล่าวกับซุนเจิ้งเหิงว่า “ดูแลที่นี่ให้ดี ฉันจะไม่อยู่หนึ่งวัน”
ซุนเจิ้งเหิงรู้สึกประหลาดใจทันที: “ท่านจะไปไหน?”
ในพระราชวังแห่งนี้ในวันนี้ หวางเฉินถือเป็นแกนหลักอย่างแน่นอน หากไม่มีชายผู้ทรงพลังคนนี้ซึ่งสามารถเอาชนะผู้รุกรานทั้งหมด ทหารรักษาพระองค์ Yulin กว่าสามพันนายก็คงไม่สามารถต้านทานแรงกดดันจากกองทัพ Hanhai ได้
ซุนเจิ้งเหิงไม่สามารถยืนได้อย่างมั่นคงเมื่อเผชิญหน้ากับซ่างกวนหวู่จิ!
“ถ้ำโจรหมาป่าขาว”
หวางเฉินตอบกลับ: “ฉันจะไปเอาของกลับมาจากที่นั่น!”
แม้ว่าเขาจะมั่นใจว่าสามารถจัดการกับซ่างกวนอู่จีได้ แต่เขาไม่สามารถรับประกัน 100% ว่าเขาสามารถยึดเมืองฮั่นไห่ได้ ถ้าหากซ่างกวนอู่จี้ปฏิเสธที่จะยอมแพ้ และเลือกที่จะตายเสียดีกว่า พลังของกองกำลังฮั่นไห่ 50,000 นายจะน่าสะพรึงกลัวอย่างยิ่ง
ดังนั้นหวางเฉินจำเป็นต้องเตรียมแผนสำรอง
ซุนเจิ้งเหิงรู้สึกประหลาดใจมากขึ้นไปอีก: “เจ้าจะเอามันกลับคืนมาด้วยตัวเองได้อย่างไร?”
สิ่งที่หวางเฉินกำลังพูดถึงก็คืออาวุธและเสบียงอาหารที่จัดเก็บไว้ในโกดังของกลุ่มโจรหมาป
