้าวหยินก็คงเดือดร้อน!
หวางเฉินคิดว่าปัญหาน้อยย่อมแย่กว่าปัญหามาก เขาจึงไม่อยากให้เรื่องนี้กลายเป็นเรื่องใหญ่ ดังนั้นเขาจึงปล่อยให้หานเจิ้งเจี๋ยเอาทรัพย์สินของเขาไป
หลังจากจุดธูปได้สักพัก เขาก็ตะโกนด้วยเสียงอันหนักแน่นว่า “หมดเวลาแล้ว คุณสามารถไปได้แล้ว!”
ในความเป็นจริง คราวนี้พอเพียงที่ Han Zhengjie จะขนทอง เงิน เครื่องประดับ ของเก่า และภาพวาดออกจากบ้านเท่านั้น เขาไม่สามารถเคลื่อนย้ายสิ่งของขนาดใหญ่จำนวนมากได้ อย่างไรก็ตาม เขาไม่กล้าที่จะพยายามท้าทายผลประโยชน์ของหวางเฉินอีก ดังนั้นเขาจึงทำได้เพียงจากไปอย่างเชื่อฟังเท่านั้น
ทิ้งความยุ่งวุ่นวายไว้เบื้องหลัง
เฟิงหยูผิงรู้สึกโล่งใจ เขาพูดคำสุภาพไม่กี่คำกับหวางเฉินจากนั้นก็จากไปพร้อมกับลูกน้องของเขา
หวางเฉินเป็นคนเดียวที่เหลืออยู่ในคฤหาสน์หลังใหญ่แห่งนี้
