“ลุงเก้า”
เมื่อเผชิญหน้ากับผู้อาวุโสของตระกูลที่แสร้งทำเป็นว่าตนเองมีศักดิ์ศรี หวังเฉินก็ยิ้มและกล่าวว่า “วันนี้ข้ามาที่นี่เพื่อล้างแค้นหนี้เลือดของพ่อ เจ้าแน่ใจหรือว่าเจ้าต้องการจัดการเรื่องนี้?”
ผู้อาวุโสของตระกูลนี้มักจะชอบหลิงหงเฟิงเสมอ และทุกคนในตระกูลหลิงก็รู้เรื่องนี้!
จู่ๆ การหายใจของลุงจิ่วก็หยุดลง
แม้ว่าหวางเฉินจะมีรอยยิ้มบนใบหน้า แต่ดวงตาของเขากลับเย็นชาและมองเขาเหมือนกับว่าเขาเป็นคนตาย
สำหรับลุงจิ่ว หลิงจื้อหยวน ผู้ซึ่งชอบวรรณกรรมมากกว่าศิลปะการต่อสู้ ไม่เคยเป็นผู้เหมาะสมที่จะสืบทอดธุรกิจของครอบครัว ความสัมพันธ์ของเขากับหลิงหงหยุนก็ตึงเครียดมากเช่นกัน และเขายังไม่ชอบหลิงจื้อหยวนอีกด้วย
แม้ว่าวันนี้ Ling Zhiyuan จะมาอย่างกะทันหันมากและสวมชุดทหารยามเปื้อนเลือด แต่เขาก็ยังอยากแสดงท่าทางของผู้อาวุโสของตระกูลเพื่อดูว่าเขาสามารถปราบผู้อาวุโสด้วยชื่อเสียงของตัวเองได้หรือไม่
เหตุผลของลุงเก้าฟังดูสมเหตุสมผลมาก—ความเสื่อมเสียของครอบครัวไม่ควรเปิดเผยต่อสาธารณะ และตระกูลหลิงไม่สามารถปล่อยให้เกิดความวุ่นวายภายในได้อีกต่อไป!
อย่างไรก็ตาม แม้ว่าเขาจะมีเหตุผลนับพัน แต่เมื่อเผชิญกับหวางเฉินที่เปลี่ยนไป ผู้อาวุโสก็รู้สึกเย็นวาบขึ้นทันใด และกลืนคำพูดที่เขาต้องการจะพูดลงไป
หวางเฉินไม่สนใจชายชราและมองสำรวจห้องโถง เขาพูดเสียงดัง “ทุกคน ฉัน หลิง จื้อหยวน มาที่นี่วันนี้เพื่อตัดสินเหตุและผล ฉัน
