“พ่อของคุณฉลาดมาตั้งแต่เด็กและพรสวรรค์ด้านศิลปะการต่อสู้ของเขายังโดดเด่นอีกด้วย ถ้าเขาไม่ได้ถูกกดดันจากเรื่องในครอบครัว เขาคงได้บรรลุถึงอาณาจักรของปรมาจารย์ด้านศิลปะการต่อสู้ไปนานแล้ว”
“เขาไม่ควรตาย เขาแค่มั่นใจเกินไป”
หวางเฉินเงียบไป
ความทรงจำของ Ling Zhiyuan ส่วนใหญ่เกี่ยวข้องกับ Ling Hongyun
ข้างหลังนั้นเปรียบเสมือนภูเขาที่คอยปกป้องหลิงจื้อหยวนแต่ก็ยังกดดันเขาอยู่เช่นกัน
เหตุผลที่ Ling Zhiyuan ไม่ชอบศิลปะการต่อสู้และชอบวรรณกรรมนั้น จริงๆ แล้วมันก็เหมือนกับการกบฏต่อพ่อของเขา – ความไม่เป็นผู้ใหญ่ของเด็กหนุ่มคนหนึ่ง
ในความทรงจำของหลิงจื้อหยวน หลิงหงหยุนเป็นบุคคลที่ภาคภูมิใจมาก
แต่ก็ฉลาดมากเช่นกัน
ตัวอย่างเช่น ห้องสมบัติถูกวางไว้ใต้ห้องโถงบรรพบุรุษแทนที่จะอยู่ในคฤหาสน์หลิงซึ่งมีการรักษาการณ์อย่างแน่นหนา
จริงๆ แล้วมีห้องลับอยู่ในคฤหาสน์หลิง แต่เห็นได้ชัดว่าเป็นการปกปิดไว้ – มันจะผิดปกติมากถ้าหากมันไม่มีอยู่!
หวางเฉินถอดหน้ากากของเขาออก
ลุงสามตกตะลึง เนื่องจากเขาจำหลิงจื้อหยวนได้จากเสียงของเขาเมื่อกี้
ผู้อาวุโสของเผ่าถอนหายใจและกล่าวว่า “คุณเติบโตขึ้นมากจริงๆ”
หวางเฉินถามว่า “ลุงซาน คุณรู้ไหมว่าใครเป็นเป้าหมายของพ่อของฉันและตระกูลหลิงของเรา?”
คราวนี้ถึงคราวของลุงสามที่ต้องนิ่งเงียบบ้าง
หลังจากผ่านไปนาน ในที่สุดเขาก็พูดออกมา “จื้อหยวน พูดตรงๆ นะ ลุงมีบางอย่างคาดเดาได้ แต่ข้าไม่แน่ใจ ถ
