ในทางที่ไม่ดี
ความจริงแล้ว มันเป็นเพียงชีวิตใหม่ เมื่อทุกคนกลายเป็นทหารลาดตระเวนหรือทหารอย่างเป็นทางการ พวกเขาจะรู้สึกถึงความแตกต่างระหว่างชนชั้นต่างๆ อย่างเป็นธรรมชาติ ในเวลานั้น ไม่มีใครกล้าหัวเราะเยาะทหารชุดเลือดอย่างเปิดเผย
ขณะนี้ ผู้ฝึกหัดทหารสวมชุดเลือดรู้สึกอับอายขายหน้าอย่างสิ้นเชิง และบางคนถึงกับตำหนิหวางเฉินและมองเขาอย่างไม่เป็นมิตร
คนหนึ่งในนั้นมีแววตาที่ชั่วร้ายอย่างยิ่ง
หวางเฉินสัมผัสได้ถึงความเคียดแค้นอย่างร้ายกาจจากอีกฝ่ายและหันศีรษะมามองเขา
ผู้ฝึกหัดองครักษ์สวมเลือดคนนี้ไม่ใช่ใครอื่นนอกจาก จินหยิงเจี๋ย
คนสามคนที่เพิ่งถูกโค้ชลากตัวออกไปนั้นล้วนเป็นลูกน้องของเขา นักศึกษาใหม่รู้ดีและรู้สึกเสียหน้าเป็นธรรมดา
ฉันจะโทษใครได้อีกถ้าไม่ใช่หวางเฉิน?
แต่หวางเฉินไม่ได้จริงจังกับลักษณะนิสัยแบบนี้เลยและหันหลังกลับห้องเพื่ออาบน้ำ
ถ้าไม่มีใครอิจฉาเขาก็เป็นคนธรรมดาคนหนึ่ง รูปร่างหน้าตาแบบนี้ไม่ทำร้ายเขาได้หรอก
“หลิงจื้อหยวน มากับฉันสิ”
ด้วยเหตุนี้โค้ชหวางจึงเรียกหวางเฉินเข้ามาและพูดว่า “ฉันมีเรื่องจะบอกคุณ”
ภายใต้สายตาที่แปลกประหลาดของฝูงชน หวางเฉินเดินตามโค้ชหวางไปที่ห้องเรียน
หัวหน้าโค้ชผมขาวขอให้หวางเฉินนั่งลงก่อน จากนั้นเขาจึงเดินวนไปรอบๆ หวางเฉินแล้วพูดว่า “ต้นไม้ที่โดดเด่นในป่าจะถูกลมพัดทำลาย คุณตกเป็นจุดสนใจในช่วงนี้ ซึ่งทำให้ฉันรู้สึกยากที่จะจัดการกับคุณ!”
ถึงแม้จะเป็นน้ำเส
