ิ้งซากกวางทันทีและตั้งท่าป้องกัน
เสือโคร่งดุร้ายก้มตัวลงจ้องมองแขกที่ไม่ได้รับเชิญซึ่งปรากฏตัวขึ้นอย่างกะทันหันด้วยดวงตาที่ดุร้ายพร้อมส่งเสียงกรนดังเตือนในลำคอ และหางก็แกว่งเบาๆ ด้านหลังก้น
เนื่องจากมันเพิ่งจับเหยื่อได้ มันจึงไม่สนใจที่จะล่าหวางเฉิน มันแค่เฝ้าไม่หวังเฉินที่พยายามแย่งซากกวางเท่านั้น
เมื่อเห็นว่าหวางเฉินเพิกเฉยต่อคำเตือนของเขาและเข้ามาใกล้มากขึ้นเรื่อย ๆ ราชาแห่งป่าก็รู้สึกทันทีว่าศักดิ์ศรีของเขาถูกล่วงเกินอย่างรุนแรง
“โอ๊ย!”
ทันใดนั้นมันก็ส่งเสียงคำรามอันดังสนั่น จากนั้นมันก็ออกแรงด้วยขาหลังทั้งสองข้างและพุ่งเข้าหาหวางเฉินราวกับเป็นลูกศร
แม้ว่าเสือตัวนี้จะตัวใหญ่มากแต่ก็ไม่ได้ช้าเลย
ยิ่งกว่านั้น เสียงคำรามของเสือนั้นก็ชวนตะลึง โดยมีผลเป็นการโจมตีด้วยคลื่นเสียง ซึ่งทำให้ต้นไม้โดยรอบสั่นสะเทือน
หากเป็นคนธรรมดาทั่วไปเขาคงล้มลงไปกับพื้นโดยไม่สามารถต้านทานอะไรได้เลย
น่าเสียดาย เสือดุร้ายตัวนี้กำลังเผชิญหน้ากับหวางเฉิน!
ขณะที่เสือโคร่งกระโจนเข้าใส่หน้าเขาและฟาดอุ้งเท้าเพื่อโจมตีเขาอย่างแรง หวังเฉินก็ขยับเท้าอย่างกะทันหันและหลบการโจมตีอันร้ายแรงของคู่ต่อสู้ได้อย่างหวุดหวิด
ในพริบตา เขาได้ผ่านเสือที่ดุร้ายไปและฟาดฟันออกมาด้วยมือขวาอย่างกะทันหัน
แสงดาบสว่างวาบแวบผ่านคอเสืออย่างเงียบ ๆ ก่อนจะหายไปในพริบตาเหมือนสายฟ้า!
เสือกระโจนใส่สิ่งที่ไม่มีอะไรเลย
มันยังคงพุ่งไปข้างหน้าภาย
