แม้ว่าพวกเขาจะเคยลงนามในสัญญาเต๋ามาก่อนแล้ว แต่อาจารย์จิงหยุนก็รู้ดีว่าเขาเป็นหนี้บุญคุณหวางเฉินเป็นอย่างมาก
เหตุผลนั้นง่ายมาก สัญญาเต๋าไม่ได้กำหนดระดับของอาวุธวิเศษ
อาจารย์จิงหยุนไม่เคยคาดคิดว่าอาวุธวิเศษทั้งสามชิ้นที่หวางเฉินสั่งทำพิเศษให้เธอจะเป็นคุณภาพระดับกลางทั้งหมด
สินค้าคุณภาพกลางกับคุณภาพต่ำค่าต่างกันมาก!
อาวุธวิเศษทั้งสามชิ้นนั้นล้วนสร้างขึ้นโดยหวางเฉิน และรัศมีของพวกมันก็เข้ากันได้ดี ไม่เพียงแต่จะสะดวกในการกลั่นและบำรุงพวกมันในอนาคตเท่านั้น แต่ยังสามารถใช้พร้อมกันได้โดยไม่มีความขัดแย้งใดๆ และยังจะเพิ่มพลังอีกด้วย
อาจารย์จิงหยุนได้รับข้อเสนอสุดพิเศษฟรีอย่างแน่นอน!
แม้ว่าเธอจะแสร้งทำเป็นไม่รู้และยอมรับมันอย่างไม่ละอายและช่วยตัวเองให้รอดก็ตาม
แต่การทำเช่นนั้นไม่เพียงแต่ทำลายตัวตนของเขาเท่านั้น แต่ยังเป็นการดูหมิ่นหวางเฉิน ผู้เป็นปรมาจารย์ด้านการสร้างอาวุธที่มีอนาคตที่สดใสอีกด้วย มันไม่คุ้มค่าเลยจริงๆ
ดังนั้นความกตัญญูของอาจารย์จิงหยุนต่อหวางเฉินจึงจริงใจอย่างสมบูรณ์!
“คุณสุภาพเกินไปแล้ว เพื่อนนักเต๋า”
หวางเฉินยิ้มและโบกมือพร้อมกล่าวว่า “เราค้าขายกันอย่างยุติธรรม ไม่มีสิ่งที่เรียกว่าใครเป็นหนี้ใคร”
อาจารย์จิงหยุนชื่นชมความมีน้ำใจ และหวางเฉินก็ใจดี ดังนั้น ความสัมพันธ์ระหว่างทั้งสองจึงกลมกลืนมากขึ้น
หวางเฉินจึงมอบหมายให้อาจารย์จิงหยุนจัดซื้อวัตถุดิบจำนวนหนึ่งให้เขาใช้ในการกลั
