ในเมืองฉางอาน ท้องฟ้าแจ่มใสขึ้นหลังฝนตก
แม้ว่ามังกรบินสองตัวที่นำภัยพิบัติครั้งใหญ่จะถูกตัดหัวไปแล้วก็ตาม แต่ความเจ็บปวดที่พวกมันทิ้งไว้ในเมืองนั้นไม่สามารถลบล้างได้ง่ายๆ และจะคงอยู่ในความทรงจำของผู้คนไปอีกนาน
หวังเฉินยืนอยู่บนถนนที่เกือบจะพังทลาย มองดูความสกปรกและเลือดบนพื้นดิน ก่อนจะถอนหายใจ
เขาพูดอย่างใจเย็น: “บอกฉันหน่อยสิว่าเกิดอะไรขึ้น?”
โมฮันที่อยู่ข้างๆ เขาก้มหัวลงและตอบว่า “เป็นความผิดของฉัน”
เมื่อปีที่แล้ว ขณะที่หวางเฉินเก็บตัวอยู่เป็นเวลาสองปี จู่ๆ ก็มีข่าวลือแพร่กระจายไปทั่วเมืองฉางอาน
กล่าวกันว่าเจ้าเมืองฉางอาน อาจารย์ศักดิ์สิทธิ์หวางเฉิน ได้ล่วงลับไปแล้ว!
ความจริงที่ว่าหวางเฉินอยู่โดดเดี่ยวไม่ใช่ความลับ และมันเป็นเรื่องปกติที่ผู้ฝึกฝนจะทำเช่นนั้น อย่างไรก็ตาม เมื่อเวลาผ่านไป ควบคู่ไปกับตัวตนและสถานะที่พิเศษอย่างยิ่งของเขา ข่าวลือนี้ก็แพร่กระจายและเป็นอันตรายถึงชีวิตได้อย่างมาก
เมื่อถึงเวลาที่โม่หานค้นพบว่ามีบางอย่างผิดปกติ ข่าวลือก็แพร่กระจายไปถึงไถหวู่ ฉางอาน และเมืองโดยรอบแล้ว
โมฮันต้องเผชิญแรงกดดันมหาศาลอย่างกะทันหัน
เขาเข้ายึดอำนาจพระราชวังไท่จี๋แทนหวางเฉิน แต่เขาไม่มีพละกำลังและศักดิ์ศรีเท่าหวางเฉิน เขาต้องพึ่งอาวุธวิเศษที่หวางเฉินทิ้งไว้เพื่อปราบเขา เป็นไปไม่ได้ที่เขาจะข่มขู่ได้ ชาวไร่ทุกคน
นอกจากนี้ยังมีพระราชวังชิงหยุนอีกด้วย
นอกจากนี้ เนื่องจากหวางเฉินได้สั่ง
