“ลาก่อนอาจารย์โรงพยาบาล!”
ที่หน้าประตูศาลา Taiwuge นาย Chen Zhongjing และ Chen Ge ทักทาย Wang Chen ด้วยความเคารพ
ข้างหลังเขา ผู้ว่าการและสังฆานุกรที่มาพบเขาต่างก็ก้มลงและพูดว่า “ขออำลานายโรงพยาบาลด้วยดีที่สุด!”
แม้ว่าจะน่าอายเล็กน้อย แต่ทุกคนก็ยังมีความสุขมากที่สามารถส่งเทพเจ้าชั่วร้ายนี้ออกไปได้อย่างปลอดภัย
ในตอนแรก ทุกคนต่างกลัวการมาถึงของ Wang Chen อย่างมาก โดยกลัวว่าพระผู้ยิ่งใหญ่ผู้นี้มีพลังที่ไม่อาจหยั่งรู้ได้จะเลือก Taiwu Pavilion เพื่อระบายความโกรธของเขาต่อตระกูล Mo
นี่เป็นไปได้ทั้งหมด
อย่างไรก็ตาม สิ่งที่ผู้คนไม่คาดคิดก็คือเมื่อทั้งสองฝ่ายนั่งลงเพื่อพูดคุยในห้องประชุมของ Taiwu Pavilion ทุกคนก็ตระหนักว่า Wang Chen ไม่ได้อยู่ที่นี่เพื่อระดมกองทัพเพื่อตั้งคำถามเกี่ยวกับอาชญากรรม
หวังเฉินเพิ่งร้องขอสามครั้งไปยังศาลาไท่หวู่
ก่อนอื่น จากนี้ไป กองกำลังหลักและครอบครัวในเมือง Taiwu จะต้องไม่จงใจทำให้ตระกูล Mo อับอายหรือปราบปราม
แม้ว่าทายาทสายตรงของตระกูล Mo ทุกคนจะย้ายออกนอกเมืองเพื่อสร้างรากฐานใหม่ แต่ก็ยังมีสมาชิกหลายคนในกลุ่มหลักประกันที่ไม่เต็มใจที่จะออกจากเมืองที่เจริญรุ่งเรืองและปลอดภัย และไม่สามารถทิ้งโชคลาภของครอบครัวที่พวกเขาทำงานไว้เบื้องหลังได้ สะสมยากจึงเลือกอยู่ในเมือง
นอกจากนี้ แม้แต่สมาชิกโดยตรงของตระกูลโมก็มักจะไปเมืองเพื่อชอปปิ้งและทำธุระ
หากพวกเขาจงใจตกเป็นเป้าหมา
