ก
ตอนนี้มันเยี่ยมมาก ด้วยแหวนพระสุเมรุ ปัญหามากมายก็แก้ไขได้
เวลามีจำกัด เขาจึงไม่สนใจมากนักและยัดสิ่งอื่นๆ ที่ซ่อนอยู่ในห้องลับเข้าไปในวงแหวนพระสุเมรุทีละคน
นอกจากนี้เขายังดึงพลังงานทางจิตวิญญาณจำนวนมากจากลูกปัดการกลับชาติมาเกิด
เป็นผลให้มิสเตอร์เหยาเงียบสนิทและเขาอาจไม่สามารถสื่อสารกับหวางเฉินได้
หลังจากโหลดสิ่งของแล้ว หวังเฉินก็ปิดผนึกห้องลับอีกครั้ง
ส่วนสิ่งของในโกดังปลอมในห้องด้านนอก เขาไม่ได้แตะต้องเลยและเขาเก็บไม่ได้เลย
เป็ง!
ขณะที่หวางเฉินออกจากห้องนิรภัยลับและกำลังจะกลับตามทางที่เขามา กำแพงหินทางด้านขวาของทางเดินก็ระเบิดขึ้น
กรวดจำนวนนับไม่ถ้วนบินไปทุกทิศทาง!
นักรบร่างกำยำหลังที่แข็งแกร่งและเอวที่แข็งแกร่งบุกเข้ามาและตะโกนด้วยสีหน้าโกรธเกรี้ยว: “หัวขโมยอะไรเช่นนี้ ปล่อยให้เป็นหน้าที่ของข้า…”
ก่อนที่เขาจะพูดจบ หวังเฉินก็ต่อยเขา
นักรบร่างกำยำแสดงความรังเกียจ และยื่นฝ่ามือออกทันทีที่ใหญ่เท่ากับพัดใบไม้ธูปฤาษีเพื่อคว้าหมัด “นุ่ม” ของหวังเฉิน
ในฐานะผู้ชายที่แข็งแกร่งโดยกำเนิด เขามั่นใจว่าเขาสามารถบดขยี้หมัดของหวังเฉินได้โดยตรง
คัตชา!
หมัดและฝ่ามือฟาดเข้าหากัน และนิ้วหนาของนักรบที่แข็งแกร่งก็พังทลายลงทันที และแขนทั้งหมดก็บิดเบี้ยวและผิดรูป
ความเจ็บปวดมหาศาลทำให้ใบหน้าของชายที่แข็งแกร่งโดยกำเนิดบิดเบี้ยว และเขาก็อ้าปากจะหอนออกมา แต่หมัดที่สองของหวังเฉินก็กระแทกไปที่ใบหน้าของเขา
แ
