หากเป็นผู้บำเพ็ญเพียรระดับเทียนเหริน เขาคงไม่มีความมั่นใจว่าจะรับมือไหว
ท้ายที่สุดแล้ว ระดับขั้นก็ห่างกันถึงหนึ่งก้าวใหญ่ ต่อให้กู้หย่วนจะมั่นใจในฝีมือตัวเองแค่ไหน แต่ความมั่นใจก็กินแทนข้าวไม่ได้
แต่ถ้าอีกฝ่ายเป็นเพียงผู้ฝึกยุทธระดับเซียนเทียน เขาก็หาได้เกรงกลัวไม่ ต่อให้ลูกไม้ของอีกฝ่ายจะพิสดารลี้ลับเพียงใด อย่างน้อยเขาก็สามารถต่อกรด้วยได้หลายกระบวนท่า
“สหายทั้งสอง ชายชราผู้นี้แม้จะไร้ความสามารถ และอายุอานามก็ปูนนี้แล้ว แต่ก็พร้อมจะสละกระดูกแก่ๆ คู่นี้ เพื่อร่วมเป็นร่วมตายกับพวกท่าน”
อีกด้านหนึ่ง สองปู่หลานแซ่ซวีก็ขยับเข้ามาใกล้
ชายชราแซ่ซวีกล่าวด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำ กล้ามเนื้อบนเรือนร่างปูดโปนขยายใหญ่ขึ้น เขาปกป้องซวีเฟยไป๋ผู้เป็นหลานชายไว้ด้านหลัง สลัดคราบคนแก่ที่ดูอ่อนแออมโรคทิ้งไปจนหมดสิ้น บัดนี้เขาดูราวกับสิงโตเฒ่าที่กำลังเกรี้ยวกราด!
ในสถานการณ์เช่นนี้ การแยกกันสู้รังแต่จะทำให้ตายเร็วขึ้น มีเพียงการรวมพลังของผู้ฝึกยุทธระดับเซียนเทียนทั้งหมดที่มีอยู่ที่นี่เท่านั้น ถึงจะพอมีหนทางรอดชีวิตไปได้
“ท่านผู้อาวุโสยินดีร่วมมือ ย่อมเป็นเรื่องดียิ่งนัก!”
กู้หย่วนพยักหน้าเบาๆ