ในลานเล็กๆ วังเฉินกำลังลับมีดของเขา
สิ่งที่เขาลับคมคือมีดแมเชเทตที่หัวหน้าหมู่บ้าน Shi Laowu มอบให้
มีดเล่มนี้กว้างสามนิ้วและยาวประมาณสองฟุต มีรูปร่างเรียบง่าย หลังหนา ซึ่งเหมาะมากสำหรับการฟันและฟัน
ในหมู่บ้าน Xiaoshi มูลค่าของอาวุธโลหะดังกล่าวจริงๆ แล้วมีมูลค่าไม่ต่ำกว่าห้าร้อยกิโลกรัมของเบคอน
จากนี้เราจะเห็นบรรยากาศของหัวหน้าอิชิมูระ
อย่างไรก็ตาม เมื่อมีดเข้าไปในมือของ Wang Chen คมมีดก็ทื่อเล็กน้อย เขาได้ทิ้งมันไว้โดยไม่มีใครแตะต้องมาระยะหนึ่งแล้ว หลังจากที่ได้รับการเลื่อนตำแหน่งเป็นอาณาจักรการกลั่นเนื้อแล้ว เขาก็หยิบมันออกมาและลองใช้คมอีกครั้ง
Wang Chen หรือ Chen Ergou เคยลับมีดและหัวลูกศรให้ Chen Qiaoshan และงานนี้คุ้นเคยกับเขามาก
น่าเสียดายที่อาวุธทั้งสองที่สามารถใช้ที่บ้านได้ถูกเฉินเฉียวซานเอาไป และทุกคนก็จากไปแล้ว
การ์ด! การ์ด!
วังเฉินลับมีดแมเชเต้ทีละคนแล้วครั้งเล่าด้วยสมาธิอย่างมาก
ในขณะเดียวกัน ฉันก็กำลังฝึกฝนจิตใจของตัวเองให้เฉียบคมขึ้นด้วย
เนื่องจากเขากังวลเกี่ยวกับความปลอดภัยของ Hu Jiaojiao เขาจึงใจร้อนเล็กน้อยในช่วงเวลานี้ แม้ว่าเขาจะประสบความสำเร็จในการก้าวหน้า แต่ความคิดที่ไม่มั่นคงนี้ก็เหมือนกับระเบิดเวลาที่อาจระเบิดได้ในบางจุด!
ศิลปะการต่อสู้ไม่มีที่ว่างสำหรับความสำเร็จอย่างรวดเร็ว!
มีดจะคมมากขึ้นเมื่อลับให้คม และหัวใจของเขาจะนุ่มนวลขึ้นเมื่อลับให้คม
เสียงดังกราว!
