เวลานี้ ล่วงเข้าสู่ช่วงหลังปีใหม่ ฤดูใบไม้ผลิได้มาเยือนแล้ว
ตามท้องถนน ควรจะเป็นภาพที่คึกคักจอแจและเจริญรุ่งเรือง
ทว่าเมื่อเข้าสู่เมืองเป่ยเหลียง กู้หย่วนก็สัมผัสได้ถึงบรรยากาศที่ผิดปกติภายในเมืองอย่างรวดเร็ว
ผู้คนสัญจรไปมาบางตา ซ้ำบนใบหน้าของคนส่วนใหญ่ก็ไร้ซึ่งรอยยิ้มยินดี หนำซ้ำยังเต็มไปด้วยความกลัดกลุ้มและหวาดผวาเล็กน้อย
เขารู้ดีว่าต้องมีเรื่องบางอย่างเกิดขึ้นแน่
กู้หย่วนจึงมุ่งตรงไปยังหออวี้ติ่งทันที และเมื่อขึ้นไปถึงชั้นสอง เขาก็ไม่พบเฒ่าเฉินอย่างที่คาดไว้
กู้หย่วนเดินไปส่งมอบภารกิจที่อีกฝั่งของชั้นสอง ภายใต้สายตาที่ประหลาดใจเล็กน้อยของหยางฮั่น กู้หย่วนก็เล่าสรุปเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นให้ฟังคร่าวๆ
แน่นอนว่าเขาไม่ได้พูดความจริงทั้งหมด เพียงแค่บอกว่าการหายตัวไปของคนเหล่านั้น เกี่ยวข้องกับจวนตระกูลเฉียนจริงๆ และนอกจากตระกูลเฉียนแล้ว ก็ยังมีแก๊งชิงจู๋เข้ามาพัวพันด้วย
ทว่าเขาที่เป็นเพียงผู้ฝึกยุทธตัวเล็กๆ จึงไม่กล้าสืบสวนให้ลึกลงไปมากกว่านี้ เกรงว่าจะนำภัยมาสู่ตัว
หยางฮั่นก็ไม่ได้รู้สึกแปลกใจแต่อย่างใด เรื่องที่พัวพันถึงจวนตระกูลเฉียนและแก๊งชิงจู๋ มันไม่ใช่เรื่องที่กู้หย่วนคนเดียวจะเข้าไปสอดมือได้อยู่แล้ว
การที่กู้หย่วนสามารถสืบหาข้อมูลเหล่านี้มาได้ ก็ถือว่าทำให้เขาประหลาดใจมากพอแล้ว
หลังจากสะสางเรื่องภารกิจเสร็จสิ้น กู้หย่วนก็ลงมาที่ชั้นหนึ่ง หาคนรู้จักสองสามคนเพื่อสอบถามข่าวคราว ว่า
