แผ่วเบา
“ขอเพียงเจ้าสามารถฟักไข่ผีเสื้อกระบี่เงาเขียวใบนี้ออกมาได้ ข้าสามารถมอบผลประโยชน์บางอย่างที่เจ้าไม่อาจปฏิเสธได้ให้เป็นข้อแลกเปลี่ยน”
ระหว่างที่พูด ในมือของนางก็ปรากฏลูกท้อขึ้นมาลูกหนึ่ง และโยนมันให้กับกู้หย่วน
“ลูกท้อวิญญาณผลนี้ ถือเป็นค่าตอบแทนล่วงหน้าเล็กๆ น้อยๆ ที่ข้ามอบให้เจ้าก็แล้วกัน”
ลูกท้อสีขาวอมแดงลูกนั้นมีขนาดใหญ่กว่ากำปั้นไปหนึ่งรอบ ดูอวบอิ่มน่ากัดกิน แผ่ซ่านกลิ่นหอมหวานเย้ายวนใจออกมา
และในสายตาของกู้หย่วน แสงวิญญาณที่เปล่งประกายออกมาจากลูกท้อผลนี้ ก็เจิดจ้าบาดตาเป็นอย่างยิ่ง
อย่างน้อยที่สุด มันก็เหนือกว่าโสมวิญญาณที่เขาขุดมาได้ก่อนหน้านี้ไม่รู้ตั้งกี่เท่า
สมกับที่เป็นนางฟ้าจริงๆ! ของล้ำค่าพรรค์นี้ยังสามารถหยิบออกมาให้กันได้ง่ายๆ
ขอกล่าวประโยคที่ว่า “พี่สาวนางฟ้า ข้าไม่อยากพยายามแล้ว!” ได้ไหมเนี่ย?
กู้หย่วนโอดครวญอยู่ในใจ
เพียงแค่ค่าตอบแทนล่วงหน้าเล็กๆ น้อยๆ ยังเป็นถึงลูกท้อวิญญาณที่เทียบเท่ากับสมุนไพรวิญญาณระดับเจ็ดหรือระดับแปดเลย
แล้วถ้าเขาฟักไข่หยกใบนี้ออกมาได้สำเร็จล่ะ ค่าตอบแทนที่นางจะมอบให้ ไม่ยิ่งทวีความล้ำค่ายิ่งกว่าลูกท้อผลนี้อีกหรือ?!
ทว่า หากต้องการฟักไข่หยกใบนี้ กู้หย่วนต้องสูญเสียแต้มเต๋าไปอย่างน้อยๆ ก็ราวๆ 5000 แต้มเลยทีเดียว!
นี่ถือเป็นราคาค่างวดที่ไม่น้อยเลยนะ
อีกอย่าง จะมีค่าตอบแทนแบบไหนที่มันจะหอมหวานไปกว่าผีเสื้อกระบี่เงาเขียวได้อีกล่ะ?
“ข้าพอล
