้คนหลังอย่าหุนหันพลันแล่นเกินไป แล้วพูดกับ Wang Chen: “Wang Chen ลองคิดดูให้ดี เขต Jijiu นั้นไม่ง่ายที่จะไปไหนมาไหน หากคุณต้องการมีชีวิตรอด คุณต้อง มีอะไรที่นี่” เพื่อน!”
หวังเฉินเชื่อว่าอีกฝ่ายอาจจะพูดความจริง
เขตจีจิ่วนั้นอันตรายกว่าเขตปิงหลิวอย่างแน่นอน และผู้คนเพียงลำพังมักจะประสบปัญหามากที่สุด
อย่างไรก็ตาม แม้ว่าเขาต้องการมีเพื่อน เขาก็จะไม่คบหากับคนทั้งสองที่อยู่ตรงหน้าเขา
หวังเฉินประเมินว่าอีกฝ่ายน่าจะมาเพื่อสิ่งของที่เขาเพิ่งได้รับ
ยา เครื่องรางของขลัง และหินจิตวิญญาณล้วนเป็นสิ่งที่ดี!
ถ้าหวางเฉินขี้อายและหวาดกลัวและถูกอีกฝ่ายจับตั้งแต่แรก ชีวิตจะยากลำบากในอนาคต
ถ้ามีสิ่งหนึ่งก็ต้องมีสอง ถ้าให้ทีละขั้น ก็จะไม่มีทางถอยในที่สุด
ฝังตัวเอง.
หวังเฉินไม่ชอบสร้างปัญหา แต่เขาก็ไม่กลัวมัน!
เขาพูดตรงๆ: “ขอโทษนะ ฉันไม่ต้องการเพื่อน”
โดยเฉพาะเพื่อนเช่นคุณ!
หูฉีโกรธจัดและพับแขนเสื้อขึ้นทันที: “ไอ้หนู…”
Zhu Jiu ดึงเขากลับมาอีกครั้ง: “ลืมไปซะ ผู้มาใหม่ไม่มีความรู้และปฏิบัติต่อความเมตตาของเขาเหมือนหัวใจลา ไปกันเถอะ”
ทั้งสองดึงกันออกจากลานเล็กๆ
หวังเฉินส่ายหัวและปิดประตู รู้สึกว่าจะมีปัญหาเกิดขึ้นในอนาคต
เขาไม่คิดว่าการเริ่มต้นเขตใหม่จะไม่น่าพอใจขนาดนี้
แต่หวังเฉินก็ไม่กลัวเช่นกัน
ไม่มีอะไรมากไปกว่าทหารที่มาเพื่อกลบน้ำและดิน และใช้ประโยชน์จากสถานการณ์
กรมราชทัณฑ์กำลังกดดันเรื่องนี้ ดังนั้นแ
