กร๊อบ กร๊อบ กร๊อบ!
เส้นเอ็นและกระดูกในร่างของกู้หย่วนสั่นสะเทือน ส่งเสียงดังกังวานราวกับโลหะกระทบกัน
ร่างกายของเขาขยายใหญ่ขึ้นอีกหนึ่งรอบ ผิวหนังทั่วร่างเรียบเนียนละเอียด ทว่ากลับเหนียวแน่นทนทานผิดปกติ ภายใต้ผิวหนังสีเขียวอมดำนั้น มีเครือข่ายเส้นเอ็นปูดโปนถักทอเชื่อมโยงกันอย่างหนาแน่น
กล้ามเนื้อบนเรือนร่างมัดแน่นเป็นก้อน บนแผ่นหลังปรากฏลวดลายกระดองเต่ารางๆ แผ่ซ่านกลิ่นอายแห่งยุคบรรพกาลออกมา
ทั่วทั้งร่างดูสง่าผ่าเผยและดุดัน เปรียบดั่งยักษ์ปักหลั่นสีเขียวอมดำ กลิ่นอายพลังที่แผ่ออกมารอบกายนั้นน่าครั่นคร้ามยำเกรง ซึ่งในเวลานี้กลับไม่ได้อ่อนด้อยไปกว่าเฉียนอวิ๋นเฟิงเลยแม้แต่น้อย!
ส่วนกระบี่ชิวฉุ่ยในมือของกู้หย่วน ก็ราวกับถูกปลุกให้มีชีวิตขึ้นมาในกำมือของเขา
ยามนี้มันส่งเสียงร้องกังวานใส ตัวกระบี่สั่นระริกแผ่วเบา รวบรวมประกายแสงเจิดจรัส แผ่พุ่งรังสีอำมหิตไร้เทียมทาน พุ่งเข้าปะทะกับฝ่ามือของเฉียนอวิ๋นเฟิง!
ไอ้เด็กนี่ หรือว่ามันจะไม่ใช่ผู้ฝึกยุทธ… เมื่อเห็นกลิ่นอายพลังอันน่าตื่นตะลึงของกู้หย่วน ความคิดไร้ที่มาก็สว่างวาบขึ้นในใจของเฉียนอวิ๋นเฟิง ทว่าทันใดนั้น พลังฝ่ามือก็พุ่งทะลวงออกไป ประทับเข้าใส่ประกายกระบี่
ตู้ม!
กู้หย่วนรู้สึกเพียงหน้ามืดทะมึน กระบี่ยาวราวกับแทงเข้าใส่กำแพงเหล็กหนาเตอะ ง่ามมือถูกแรงสะท้อนกลับจนฉีกขาด เลือดสดๆ ไหลริน ท่อนแขนปวดร้าวและชาหนึบ
ทั้งร่างเซถอยหลังไปหลายก้าวอย่
