หวังเฉินนั่งอยู่ในโรงเตี๊ยมเกือบชั่วโมง
ต่อมามีคนมามากขึ้นเรื่อยๆ ส่วนใหญ่เป็นสาวกผู้บุกเบิกเหมือนเขา และหลายคนใช้เหล้าองุ่นเพื่อบรรเทาความโศกเศร้า
หลังจากเข้าใจสถานการณ์ปัจจุบันที่พวกเขากำลังเผชิญแล้ว สาวกบางคนก็ค่อนข้างมองโลกในแง่ร้าย
นี่เป็นเรื่องปกติจริงๆ พวกเขาสามารถหลบหนีและวิ่งกลับไปที่เมือง Weifa ได้ แต่อาร์เรย์เทเลพอร์ตไม่มีประโยชน์
ติดอยู่ในเมืองที่ห่างไกล ไม่มีใครรับประกันได้ว่า Defensive City จะสามารถปกป้องความปลอดภัยของทุกคนได้
ภัยพิบัติครั้งนี้แตกต่างจากกระแสความชั่วร้ายครั้งก่อน การระบาดครั้งใหญ่ของวิญญาณชั่วร้ายและการเกิดขึ้นของวิญญาณชั่วร้ายที่ทรงพลังนั้นเปรียบเสมือนก้อนหินขนาดใหญ่ที่ชั่งน้ำหนักในใจของทุกคน
การร้องเรียนทุกประเภท, การร้องเรียนทุกประเภท, ความเสียใจและความรำคาญ…
หวังเฉินซึ่งอยู่ข้างในรู้สึกว่าเขาถูกรายล้อมไปด้วยพลังงานเชิงลบและไม่สามารถนั่งลงได้อีกต่อไป
เขาไม่ได้ยินข่าวที่เป็นประโยชน์อีกต่อไป เขาจึงลุกขึ้นและออกจากโรงเตี๊ยม
ค้นหาโรงแรมใกล้เคียงที่จะเข้าพัก
สิ่งที่หวังเฉินไม่คาดคิดก็คือเขาพบโรงแรมหลายแห่งและทั้งหมดก็ถูกประกาศว่าเต็มแล้ว
แม้แต่ที่ตั้งต้าถงผู่ก็หายไป!
ในที่สุดฉันก็เจอโรงแรมที่จองไม่เต็ม เจ้าของร้านบอกว่าเหลือห้องสวีทสุดหรูเพียงห้องเดียวเท่านั้น ราคาอยู่ที่แปดร้อยหินวิญญาณต่อวัน
แปดร้อยหินวิญญาณ!
หวังเฉินเกือบจะโกรธ
การใช้ประโยชน์จากสถานก
