เมื่อคิดได้ดังนั้น กู้หย่วนก็ก้าวเท้าเข้าไปหาจุดแสงสีฟ้าอมเขียวจุดหนึ่งด้วยความตื่นเต้น
เขาแหวกกอหญ้าแห้งออก เผยให้เห็นต้นหญ้าสีเขียวมรกตขนาดสามชุ่นที่ซ่อนอยู่เบื้องล่าง ใบของมันหนาและอวบอิ่ม ขอบใบหยักเป็นฟันเลื่อย
กู้หย่วนจำของสิ่งนี้ได้ มันคือสมุนไพรที่มีชื่อว่ารากใบหยก
สมุนไพรชนิดนี้มีมูลค่าไม่น้อย มีสรรพคุณในการรักษาอาการบาดเจ็บและถอนพิษ หออวี้ติ่งรับซื้อในปริมาณมาก
รากใบหยกต้นนี้มีอายุไม่ต่ำกว่าสิบปี เอาไปขายได้ราคาสักหนึ่งตำลึงเงินสบายๆ!
ตามปกติแล้ว สมุนไพรอย่างรากใบหยกที่ซ่อนตัวอยู่ใต้กอหญ้าแห้ง และไม่มีลักษณะเด่นอะไรเป็นพิเศษ ย่อมยากที่จะค้นพบได้
แต่ตอนนี้ กู้หย่วนกลับหามันเจอได้อย่างง่ายดายด้วยวิชาค้นสมบัติ
กู้หย่วนค่อยๆ ขุดมันขึ้นมาอย่างระมัดระวัง แล้วเก็บไว้อย่างดี
จากนั้น เขาก็เดินไปยังตำแหน่งของจุดแสงอื่นๆ และขุดสมุนไพรขึ้นมาได้อีกสิบกว่าต้นอย่างต่อเนื่อง
ในจำนวนนั้นมีทั้งรากใบหยกและสมุนไพรชนิดอื่นๆ ปะปนกันไป
ถึงแม้เอามารวมกันแล้วจะไม่ได้มีมูลค่ามากมายอะไร แต่มันก็ทำให้เขารู้สึกเบิกบานใจกับผลเก็บเกี่ยว และบางครั้งก็ยังได้พบกับเซอร์ไพรส์เล็กๆ น้อยๆ อีกด้วย!
นี่แหละคือความสนุกของการเดินป่าหาสมุนไพรอย่างแท้จริง!
แน่นอนว่า คนอื่นเขาเข้าป่าหาสมุนไพร คือการหาสมุนไพรจริงๆ!
ไม่เพียงแต่ต้องคอยจับทิศทาง แต่ยังต้องเดินค้นหาสมุนไพรไปทั่วทั้งภูเขา ซึ่งต้องใช้ทั้งความอดทนและพละกำลัง
