ภาพรวมไม่ชัดเจน
หวังเฉินมองลงมาจากตำแหน่งที่สูงและมองเห็นซากปรักหักพังจำนวนมาก ซึ่งควรจะเป็นที่อยู่อาศัยของผู้อยู่อาศัยดั้งเดิม
ตอนนี้มันพังไปหมดแล้ว
ถ้ำแห่งนี้ไร้ชีวิตชีวา ไม่มีร่องรอยของสิ่งมีชีวิตใดๆ
มีหินออบซิเดียนเพียงไม่กี่ก้อนและต้นไม้บางชนิดที่ฝังอยู่บนผนังถ้ำเท่านั้นที่เปล่งแสงอันอ่อนแอออกมา
อย่าให้ถ้ำแห่งนี้ตกอยู่ในความมืดมิดโดยสมบูรณ์!
หวังเฉินรู้สึกแย่มาก
นับตั้งแต่เขาเข้าไปในอุโมงค์ เขารู้สึกถึงพลังที่มองไม่เห็นกำลังออกแรงมาที่เขา
มืดมน ล้ำลึก และชั่วร้าย!
ยิ่งเขาเข้าไปในถ้ำหยินเฟิงลึกลงไป ความกดดันจากพลังนี้ก็ยิ่งมากขึ้นเท่านั้น
หากเป็นพระฝึกชี่ธรรมดา เขาจะตัวสั่นด้วยความกลัวและไม่กล้าก้าวไปข้างหน้าอีกก้าวหนึ่ง
แต่หวังเฉินไม่สามารถหวาดกลัวได้
เขาสังเกตอยู่ครู่หนึ่งแล้วกระโดดลงไป
ด้วยพรแห่งพลังเวทย์มนตร์ ร่างกายของหวังเฉินก็เหมือนกับขนนกสีอ่อน ค่อยๆ ร่อนลงบนพื้นลึกกว่าสิบฟุต
“เอ้า!”
ขณะที่หวางเฉินก้าวขึ้นไปบนพื้น ทันใดนั้นก็มีเสียงแหลมสูงมาถึงหูของเขา
ดูเหมือนใกล้มากแต่ก็ดูห่างไกลมากเช่นกัน
ไม่สามารถระบุแหล่งที่มาได้อย่างแม่นยำ!
หวังเฉินยังคงสงบและจับมือเพื่อพิมพ์ยันต์มากกว่าหนึ่งโหล
ช่วงเวลาต่อมา กลุ่มแสงแห่งจิตวิญญาณก็ระเบิดไปทั่วพื้นที่ต่างๆ และแสงที่ส่องสว่างอย่างฉับพลันก็ส่องสว่างให้กับซากปรักหักพัง
เหล่าผีและสัตว์ประหลาดที่ซุ่มซ่อนอยู่ในความมืดก็เผยร่องรอยของพวกม
