ฐานที่แท้จริงของเขา ไม่ใช่พรสวรรค์กระดูกเหล็กเอ็นอ่อน หรือพรสวรรค์เต่าจำศีลอะไรนั่นหรอก แต่เป็นระบบสัตว์เลี้ยงวิญญาณของเขาต่างหาก!
แค่มีของวิเศษพลิกฟ้าพลิกดินอย่างระบบสัตว์เลี้ยงวิญญาณอยู่ในมือ เขาก็โชคดีกว่าคนเก้าสิบเก้าเปอร์เซ็นต์บนโลกใบนี้แล้ว
ถ้าเทียบกันแล้ว การเข้ายอดเขาโอสถไม่ได้ มันจะไปสลักสำคัญอะไร?
ท้ายที่สุดแล้ว สิ่งที่เขาขาดแคลนก็แค่เคล็ดวิชามรรคาสำหรับการฝึกฝนในขั้นต่อไป ตลอดจนความรู้และเคล็ดลับที่สืบทอดกันมา ต่อให้เข้ายอดเขาโอสถไม่ได้ วันข้างหน้าเขาก็ยังมีโอกาสหามาจากช่องทางอื่นอยู่ดี
ตาเฒ่าเฉินผ่านโลกมามาก คนแบบไหนบ้างล่ะที่เขาไม่เคยเจอ?
คนบางคน แค่คุยด้วยสองสามประโยค เขาก็มองทะลุปรุโปร่งไปถึงนิสัยใจคอและสันดานดิบแล้ว
ตอนแรกเขาคิดว่ากู้หย่วนแค่ปากแข็งทำเป็นไม่ใส่ใจ แต่พอเขาลอบสังเกตดีๆ ก็พบว่าคำพูดเหล่านั้นไม่ได้แสร้งทำเป็นปลงตก แต่มันออกมาจากใจจริง ไอ้หนุ่มนี่ไม่ได้รู้สึกเสียดายเลยสักนิด ซึ่งนั่นทำให้เขาอดประหลาดใจไม่ได้
ถ้าเป็นคนอื่น พอรู้ว่าตัวเองพลาดวาสนาครั้งใหญ่ไปแบบฟรีๆ คงได้แต่ทุบตีอกชกหัวตัวเอง ร้องไห้ฟูมฟายจนกระอักเลือดตายไปแล้ว
ไม่ต้องพูดถึงเรื่องอื่น ลำพังแค่สภาวะจิตใจของไอ้หนุ่มนี่ ก็เหนือกว่าคนรุ่นราวคราวเดียวกันไปไกลโขแล้ว
ด้วยสภาวะจิตใจและพรสวรรค์ระดับนี้ ต่อให้ไม่ได้เข้ายอดเขาโอสถ อนาคตก็ย่อมก้าวไกลไร้ขีดจำกัดอย่างแน่นอน!
ตาเฒ่าเฉินลอบทอดถอนใจ แต่ในขณ
