ลาเตะหัวไม่ใช่หรือ?
เห็นได้ชัดว่า Wu Yanqiu ไม่ได้คาดหวังให้ Wang Chen ปฏิเสธอย่างมีความสุข เธอตะลึงและพูดว่า “น้องชาย คุณต้องรู้ว่าเราพบรังของสัตว์ร้ายบนเกาะนี้ … “
“น้องสาว.”
หวังเฉินไม่ยอมให้เธอพูดต่อ: “ขอบคุณสำหรับความมีน้ำใจของคุณ แต่ฉันไม่สนใจจริงๆ ฉันขอโทษ”
สัตว์สายฟ้าชอบอยู่เป็นกลุ่ม โดยมีสัตว์หลายสิบหรือหลายสิบตัวอยู่ในรัง
หากสามารถทำได้ในคราวเดียว จำนวนแกนสายฟ้าที่ได้รับจะค่อนข้างมาก
แต่นั่นเป็นเรื่องง่ายมาก!
ยิ่งผลประโยชน์สูงเท่าไรก็ยิ่งมีความเสี่ยงมากขึ้นเท่านั้น อย่าพูดว่า Wang Chen ไม่ต้องการแกนสายฟ้าแม้ว่าเขาจะต้องการมัน แต่เขาจะไม่ไปรังของสัตว์ร้ายร่วมกับกลุ่มศิษย์แปลก ๆ
หวังเฉินขัดจังหวะเขาก่อนที่เขาจะพูดจบ ซึ่งทำให้หวู่หยานชิวค่อนข้างละอายใจและเขินอาย
แต่เธอไม่หันหน้าและพูดด้วยรอยยิ้มเบี้ยว: “ในเมื่อน้องชายไม่เต็มใจ แค่แกล้งทำเป็นว่าฉันไม่ได้พูดอะไรเลย”
หวังเฉินพยักหน้า: “ขอบคุณพี่สาวที่เข้าใจ ฉันจะกลับไปก่อน”
หลังจากที่หวังเฉินจากไปแล้ว พระภิกษุร่างสูงและผอมบางก็เข้ามานั่งในที่นั่งของเขา: “คุณว่าอย่างไร?”
Wu Yanqiu ส่ายหัวอย่างช่วยไม่ได้: “น้องชาย Wang ไม่เต็มใจ”
“ไม่อยากเหรอ?”
พระภิกษุร่างสูงและผอมขมวดคิ้ว: “คุณไม่ได้บอกเงื่อนไขให้เขาฟังเหรอ?”
“ฉันไม่สามารถพูดได้”
Wu Yanqiu รู้สึกลำบากใจ: “น้องชาย Wang ไม่มีความสนใจใน Thunder Beast เลย ดังนั้นเขาจึงปฏิเสธโดยตรง”
