้สึกเหนื่อยเล็กน้อย ในที่สุดเขาก็เดินออกจากพื้นที่เนินเขา
เมืองที่ยืนอยู่บนขอบที่ราบปรากฏขึ้นในสายตาของหวังเฉิน
หวังเฉินยืนอยู่บนเนินเขาสูงมองเห็นเมืองข้างหน้า
ขนาดของเมืองนี้ไม่ใหญ่มากคล้ายกับผังเมืองท้องถิ่นที่ล้อมรอบด้วยกำแพงสูง อดีต
แต่ประตูเมืองที่เปิดอยู่และหอคอยที่พังทลายกำลังเล่าเรื่องราวของภัยพิบัติที่เกิดขึ้นอย่างเงียบๆ
หวังเฉินขมวดคิ้ว
เขาเดินผ่านหมู่บ้านมากกว่าสิบแห่ง และตอนนี้เขาค้นพบเมืองหนึ่ง ซึ่งแสดงให้เห็นว่าเมื่อนานมาแล้ว มีมนุษย์จำนวนมากอาศัยอยู่บนชั้นสองของพระราชวังใต้ดินเกาลูน
เป็นไปได้ที่จะสถาปนานครรัฐหรือแม้แต่อาณาจักร!
เห็นได้ชัดว่าอาณาจักรลับอันยิ่งใหญ่นี้ไม่ได้เป็นเพียงพื้นที่ฝึกฝนสำหรับสาวกนิกายอมตะโบราณเท่านั้น
คำถามคือใครคือคนที่อาศัยอยู่ที่นี่?
ทำไมพวกเขาถึงถูกทำลาย?
หวังเฉินรู้สึกว่าพระราชวังใต้ดินขนาดใหญ่นี้ดูเหมือนจะถูกปกคลุมไปด้วยชั้นหมอก และสิ่งที่เขาเห็นจนถึงตอนนี้ก็เป็นเพียงส่วนยอดของภูเขาน้ำแข็งเท่านั้น
แน่นอนว่า Wang Chen ไม่มีอาการหลงผิดเกี่ยวกับการเปิดเผยความลับของมัน
สิ่งที่เขากำลังคิดคือเขายังสามารถหาทางกลับได้หรือไม่
จนถึงขณะนี้ หวังเฉินยังคงเร่ร่อนอยู่ในพื้นที่ที่ไม่รู้จัก ไม่สามารถสร้าง “แผนที่พระราชวังใต้ดินเกาลูน” ได้
และเขาไม่พบคนมีชีวิตแม้แต่คนเดียว!
ฉันไม่รู้ว่าจะเจออะไรในเขตนี้ตรงหน้าฉันหรือเปล่า
ดวงตาของหวังเฉินควบแน่นทันที
เขาค้
