ค่อนข้างยาก.
หวังเฉินยังได้ค้นพบสมุนไพรและน้ำอมฤตที่มีมนต์ขลังมากมาย
เมื่อเขาเผชิญหน้ากับสัตว์ประหลาด เขาจะชกพวกมันด้วยหมัดและสังหารพวกมันด้วยดาบ เก็บเกี่ยวผลตอบแทนจากคุณธรรมของมนุษย์
เมื่อเขาค้นพบวัตถุทางจิตวิญญาณ เขาจะรวบรวมมันลงในกระเป๋าและเติมสิ่งของในสินค้าคงคลัง
เมื่อเวลาผ่านไปและการต่อสู้ครั้งแล้วครั้งเล่า Wang Chen ค่อยๆ ปรับตัวให้เข้ากับสภาพแวดล้อมพิเศษที่นี่
แต่หวังเฉินไม่เคยพบทางออก และ “แผนที่พระราชวังใต้ดินเกาลูน” ก็ไม่เคยแสดงตำแหน่ง
หวังเฉินสงบลงและเตรียมพร้อมสำหรับการสำรวจอันยาวนาน
เขาเดินแบบนี้ประมาณสามหรือสี่วัน และเขาก็ไม่ได้ออกจากพื้นที่เนินเขา
ในทางตรงกันข้ามคอลเลกชั่นใน Xumijie มีความสมบูรณ์ยิ่งขึ้นมาก
แม้ว่าจะยังคงดำเนินต่อไปเช่นนี้ Wang Chen ก็สามารถคงอยู่ได้เป็นเวลานาน
แต่ความกดดันทางจิตใจก็อยู่ที่นั่นเสมอ
หลังจากเดินไปอีกสองหรือสามวัน หมู่บ้านร้างก็ปรากฏขึ้นในสายตาของหวังเฉิน
ดวงตาของเขาสว่างขึ้นทันที
สิ่งที่น่ากลัวที่สุดเกี่ยวกับการสำรวจที่ไร้จุดหมายก็คือไม่มีการเปลี่ยนแปลงใดๆ ทั้งสิ้น สิ่งที่คุณเห็นระหว่างทางส่วนใหญ่จะเหมือนเดิม มันเหงา และน่าเบื่อ ราวกับว่าคุณติดอยู่ในทางตัน และมันเป็นเรื่องง่ายสำหรับผู้คน อาการทางจิต
เจตจำนงของหวังเฉินไม่ได้เปราะบางขนาดนั้น แต่เขาก็ไม่ต้องการที่จะมีปัญหาเช่นกัน
การปรากฏตัวของหมู่บ้านร้างข้างหน้านี้อาจมีการเปลี่ยนแปลง!
ห
