นเวียนเร็วขึ้นโดยอัตโนมัติ ถึงได้ต้านทานกลิ่นอายเย็นเยียบนั้นไว้ภายนอกได้
“ไอ้หมอนี่… มาแบบไม่ประสงค์ดีแน่!”
กู้หย่วนไม่พูดพร่ำทำเพลง หันหลังกลับแล้ววิ่งหนีทันที เขาใช้ออกด้วยวิชาตัวเบาอสรพิษท่องหล้าวิ่งตะบึงไปตามท้องถนนอย่างรวดเร็ว
ถึงแม้หมอนี่จะดูเหมือนคน แต่พฤติกรรมต่างๆ ที่แสดงออกมากลับไม่เหมือนคนเอาเสียเลย
อีกทั้งทันทีที่คนผู้นี้ปรากฏตัวขึ้น ในใจของกู้หย่วนก็เกิดลางสังหรณ์ถึงอันตรายจางๆ ขึ้นมาทันที
เมื่อรู้ว่าอันตราย กู้หย่วนย่อมไม่มีทางยอมปะทะด้วยง่ายๆ
ถ้าจะสู้จริงๆ อย่างน้อยก็ต้องให้เป็นไปตามจังหวะของเขา
เมื่อเห็นกู้หย่วนสับตีนแตก หมอนั่นก็ชะงักไปครู่หนึ่ง ก่อนที่ดวงตาจะทอประกายดุร้าย สีหน้าแปรเปลี่ยนเป็นโกรธเกรี้ยวและฉุนเฉียว มันส่งเสียงคำรามต่ำๆ ในลำคอ เร่งฝีเท้าไล่ตามมาอย่างไม่ลังเล
ดังนั้น เงาร่างสองสาย สายหนึ่งอยู่หน้า สายหนึ่งอยู่หลัง จึงวิ่งไล่กวดกันไปตามท้องถนน
วิ่งไปวิ่งมา กู้หย่วนก็เริ่มรู้สึกถึงความผิดปกติบางอย่าง
ผู้ฝึกยุทธ์ถึงจะมีพละกำลังแข็งแกร่ง แต่ก็ย่อมมีขีดจำกัด
เขาใช้ออกด้วยวิชาตัวเบาอสรพิษท่องหล้า ตอนแรกก็ยังพอทิ้งห่างอีกฝ่ายได้ช่วงหนึ่ง
แต่เมื่อเวลาผ่านไป กู้หย่วนเองก็เริ่มรู้สึกเหนื่อยล้าขึ้นมาบ้างแล้ว
ทว่าไอ้ตัวที่ตามหลังมา กลับดูเหมือนจะไม่รู้จักเหน็ดเหนื่อยหรือเมื่อยล้าเลยสักนิด ไม่เพียงแต่จะตามติดไม่ยอมปล่อย แต่ความเร็วยังเพิ่มขึ้นเรื่อยๆ อีกด้วย
ระ
