หลังจากนั้นไม่นาน หวังเฉินก็ปรากฏตัวขึ้นที่โถงต้อนรับ
นิกาย Xihai สมควรที่จะเป็นนิกายอมตะที่ใหญ่ที่สุดในโลกแห่งภูเขาและทะเล ไม่เพียงแต่จะมีรูปแบบขนาดใหญ่ที่สามารถเคลื่อนย้ายพระภิกษุหลายร้อยองค์ที่อยู่ห่างออกไปหลายแสนไมล์ แต่ยังสามารถเคลื่อนย้ายประตูด้านในและด้านนอกได้อย่างอิสระ ซึ่งไม่สะดวกนัก
หลังจากสงบสติอารมณ์แล้ว เขาก็หยิบม้วนภารกิจและหัวของ Zhou Senzhi ออกจากถุงเก็บของ และโค้งคำนับให้กับร่างที่แข็งแกร่งที่ปกคลุมไปด้วยแสงสีทองหม่นตรงหน้าเขา และทักทาย: “ศิษย์ Wang Chen โชคดีที่คุณได้ดำเนินชีวิตตามที่คุณคิดไว้ โชคชะตา.”
ก่อนหน้านี้ Zuo Xiaomo เคยบอก Wang Chen ว่า Master Zixiao ที่กำลังนั่งอยู่ในโถงต้อนรับนั้นเป็นร่างโคลนจริงๆ
ส่วนตัวจริงเขาปลูกฝังหลังประตูปิดในถ้ำ
แม้ว่าจะเป็นเพียงร่างโคลน แต่รัศมีและพลังของมันก็เทียบไม่ได้กับพระของ Zifu
“ดี.”
อาจารย์ Zixiao พยักหน้าเล็กน้อยและมองไปที่ Wang Chen ด้วยสายตาที่ไม่แยแส: “ศิษย์ใหม่ Wang Chen ได้เสร็จสิ้นการประเมินภายในระยะเวลาที่จำกัด และได้รับอนุญาตให้เข้าไปได้”
ทันทีที่เขาพูดจบ หัวและม้วนหนังสือในมือของหวังเฉินก็หายไปทันที
ตะเกียงน้ำมันทองสัมฤทธิ์บินผ่านอย่างเงียบ ๆ และลอยอยู่ข้างหน้าหวังเฉิน
เสียงของอาจารย์ Zixiao เข้ามาในหูของเขาอีกครั้ง: “จุดตะเกียงวิญญาณ”
โดยไม่ต้องคิด Wang Chen ควบแน่นรังสีออร่าแห่งวิญญาณและฉีดเข้าไปในโคมไฟวิญญ
