หวังเฉินอยู่ในเมืองว่านหลิงเป็นเวลาเจ็ดวัน
ในช่วงเจ็ดวันที่ผ่านมา เขาได้รับความเข้าใจอย่างลึกซึ้งยิ่งขึ้นเกี่ยวกับเมืองนางฟ้าขนาดใหญ่แห่งนี้
เมือง Wanling เป็นเมืองที่ตระหง่านที่สุดเท่าที่ Wang Chen เคยพบเห็นมาอย่างไม่ต้องสงสัย
อาคารที่นี่เก่าแก่และงดงาม ถนนกว้างและเจริญรุ่งเรือง มีพระภิกษุนับไม่ถ้วน และคฤหาสน์สีม่วงก็ธรรมดาเช่นกัน
เปรียบเสมือนเมืองหลวงของอาณาจักรอันยิ่งใหญ่ สง่างาม มีอำนาจ มั่งคั่ง และสงบสุข
แต่ราคาในเมืองก็สูงมากเช่นกัน Wang Chen มีความคิดคร่าวๆ ราคาของข้าวโพดสีขาวที่พบมากที่สุดคือสองหรือสามเท่าของราคาในเมืองหยุนหยาง ช่างเป็นวิญญาณ
สำหรับการฝึกฝนตงฟู่ ระดับแรกของซีฟู่นั้นต้องใช้วิญญาณหลายร้อยดวงต่อวัน!
หลังจากอยู่ได้สองสามวัน หวังเฉินก็รู้สึกถึงวิกฤติ
แม้ว่าเขาจะไม่รู้ว่าการบริโภคในนิกายชั้นในของนิกายซีไห่เป็นอย่างไร แต่เมื่อเปรียบเทียบกับระดับของเมืองหว่านหลิงแล้ว เศรษฐีก็ไม่สามารถที่จะใช้จ่ายฟุ่มเฟือยได้ และเขาจะต้องหาวิธีเพิ่มรายได้และลดค่าใช้จ่ายใน อนาคต.
ไม่ต้องพูดถึงสิ่งอื่นใด เพื่อที่จะทำงานสอบเข้าให้สำเร็จ เขาได้จ่ายเงินมัดจำ 50,000 วิญญาณที่ดงหมิงจู!
ในเช้าวันที่แปดหลังจากมาถึงเมืองหว่านหลิง หวังเฉินได้รับจดหมายจากดาบบิน
เขารีบไปที่ดงหมิงจูทันที
ตงหมิงจูตั้งอยู่ในตรอกที่เงียบสงบทางตะวันออกของเมืองว่านหลิง และตำแหน่งของมันถูกซ่อนไว้มาก
เมื่อเขาเคาะประตูแล
